Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. Η πίστη μας δεν είναι σαν την ειδωλολατρία. [Λόγος ΛΘ΄. Εις τα άγια Φώτα].

Ο Κορνήλιος ο εκατόνταρχος όταν εκβιάστηκε να θυσιάσει στα είδωλα ή να ζήσει, με την προσευχή του προκαλεί σεισμό ο οποίος γκρεμίζει τον ειδωλολατρικό ναό και τα είδωλα. (Μηνολόγιο του Βασιλείου Β’, 11ος αι. μ.Χ., στο Vat.gr.1613 της Βιβλιοθήκης του Βατικανού).

Για μένα κάθε τελετή και μυστήριο (των ειδωλολατρών) είναι ανόητη φλυαρία, σκοτεινή εφεύρεση των δαιμόνων και φανταστικό κατασκεύασμα κακού νοός, που βοηθείται από τον χρόνο και καλύπτεται από τον μύθο. Διότι αυτά, που τα προσκυνούν ως αληθή, τα συγκαλύπτουν ως μυθικά. Ενώ πρέπει, εάν μεν είναι αληθή, να μη ονομάζονται μύθοι, αλλά να επιδεικνύονται ως μη αισχρά. Εάν δε είναι ψευδή, να μη θαυμάζονται, ούτε με τόση ιταμότητα να έχουν για το αυτό πράγμα τελείως αντίθετες απόψεις. Αυτό μοιάζει με παιγνίδι ομίλου παιδιών ή κακών πράγματι ανδρών, δεν αρμόζει όμως σε άνδρες που απευθύνονται προς λογικούς ανθρώπους και σε προσκυνητές του Λόγου (= χριστιανούς), έστω και αν αποκρούουν αυτήν την πανούργα και ακάθαρτη δοξασία.

(περισσότερα…)

Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης – Κλίμαξ. 3. Περί ξενιτείας.

Μπορείτε να διαβάσετε το υπόλοιπο βιβλίο εδώ : Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης. Κλίμαξ.


Λ Ο Γ Ο Σ  Τ Ρ Ι Τ Ο Σ

3. Περί ξενιτείας

1. Ξενιτεία είναι η οριστική εγκατάλειψη όλων εκείνων που υπάρχουν στην πατρίδα μας και πού μας εμποδίζουν να επιτύχουμε τον ευσεβή σκοπό της ζωής μας. Η ξενιτεία είναι απαρρησίαστη συμπεριφορά, κρυμμένη σοφία, σύνεση πού δεν φανερώνεται, ζωή μυστική, σκοπός που δεν βλέπεται, λογισμός αφανής, όρεξη της ευτελείας, επιθυμία της στενοχώριας, αιτία του θείου πόθου, πλήθος του θείου έρωτα, άρνηση της κενοδοξίας, βυθός της σιωπής.

2. Στην αρχή συνήθως ενοχλεί συνεχώς και έντονα αυτός ο λογισμός τους εραστές του Κυρίου, σαν να τους φλογίζει θεϊκή φωτιά. Δηλαδή ο λογισμός, ο οποίος παρακινεί τους εραστές ενός τόσο μεγάλου αγαθού να απομακρυνθούν από τους οικείους τους, για να ζήσουν με ευτέλεια και θλίψη. Αυτός όμως ο λογισμός όσο σπουδαίος και αξιέπαινος είναι, άλλο τόσο χρειάζεται και πολλή διάκριση. Διότι δεν είναι καλή κάθε απότομη και απόλυτη ξενιτεία.

(περισσότερα…)

Μέγας Βασίλειος. Λόγοι Α΄ και Β΄ περί νηστείας.

ΛΟΓΟΣ Α΄ ΓΙΑ ΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ

Ἡ νηστεία εἶναι πρόσταγμα προφητικό.

1. «Νὰ σαλπίσετε, λέγει, κατὰ τὴν πρώτη ἡμέρα τοῦ μῆνα μὲ τὴν σάλπιγγα, καθὼς καὶ κατὰ τὴν ἐπίσημη ἡμέρα τῆς μεγάλης ἑορτῆς σας» (Ψαλμ. 80, 4).

Αὐτὸ εἶναι πρόσταγμα προφητικό. Γιὰ μᾶς δὲ ἀπὸ τὴν σάλπιγγα πιὸ μεγαλόφωνο καὶ ἀπὸ κάθε ὄργανο μουσικὸ πιὸ ἐπίσημο, τὴν ἀναμενόμενη ἑορτὴ τῶν ἑορτῶν ὑποδηλώνουν τὰ ἀναγνώσματα (Ἡσ. 58, 4-6). Διότι γνωρίσαμε τὴν χάρη τῶν νηστειῶν ἀπὸ τὸν Ἡσαΐα, ποὺ ἀπέρριψε μὲν τὸν ἰουδαϊκὸ τρόπο τῆς νηστείας, τὴν δὲ ἀληθινὴ νηστεία σὲ μᾶς ἔδειξε. «Νὰ μὴ νηστεύετε χάριν διαμάχης καὶ ἔριδος», «ἀλλὰ νὰ καταργήσεις κάθε σύνδεσμο ἀδικίας» (Ἡσ. 63, 6).

(περισσότερα…)

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Για το ψυχοφθόρο πάθος της πλεονεξίας.

Έχεις λίγα χρήματα και ζητάς πολλά. Έχεις πολλά και ονειρεύεσαι περισσότερα. Όσα κι αν έχεις, δεν είσαι ικανοποιημένος. Γιατί άφησες την πλεονεξία να σε αιχμαλωτίσει, άνθρωπε μου; Δεν ξέρεις ότι σε άλλους θα μείνουν το χρυσάφι και το ασήμι, ενώ σε εσένα οι κατάρες και οι κατηγόριες; Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι θα σε καταδιώκουν αμείλικτα, και σε τούτη τη ζωή και στην άλλη, τα δάκρυα, οι βαρυγκώμιες και οι αναστεναγμοί του φτωχού που εξουθένωσες, του συνεργάτη που αδίκησες, του δουλευτή που εκμεταλλεύτηκες, του οφειλέτη που φυλάκισες; Όταν όλοι οι ζημιωμένοι από σένα θα παρουσιαστούν μαζί σου στο φοβερό δικαστήριο του Χριστού, τι θα πεις στον αδέκαστο Κριτή, μην έχοντας μάλιστα κανένα συνήγορο για να σε υπερασπίσει;

Τους δικαστές της γης μπορείς να τους ξεγελάσεις ή και να τους εξαγοράσεις. Τον Δικαστή του ουρανού ποτέ. Τους ανθρώπινους νόμους μπορείς να τους παραβείς με τεχνάσματα νομιμοφανή δίχως συνέπειες. Τον θεϊκό νόμο όχι· γιατί ο Κύριος βλέπει τις πράξεις σου. Και αργά ή γρήγορα θα λογοδοτήσεις σε Εκείνον, που στέκεται πλάι στους αδικημένους και προστατεύει όσους δεν μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους.

(περισσότερα…)

Μέγας Βασίλειος. Για την πλεονεξία. Ομιλία στο χωρίο του Ευαγγελίου “Καθελῶ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω” (Λουκ. 12, 18).

1. Υπάρχουν δύο ειδών πειρασμοί. Δηλαδή, ή οι θλίψεις βασανίζουν τις καρδιές όπως το χρυσάφι στο καμίνι, και δοκιμάζουν την υπο­μονή και την ανθεκτικότητά τους ή, πολλές φο­ρές, οι ευλογίες και τα πλούτη της ζωής αυτής γίνονται δοκιμαστήριο και πειρασμός για τους περισσότερους. Πράγματι, είναι εξίσου δυσκολοκατόρθωτο να μη χάσει τη δύναμή της η ψυχή στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής, αλλά και να μην υπερηφανευθεί στις ευτυχείς καταστάσεις.

Παράδειγμα για το πρώτο είδος των πει­ρασμών είναι ο μέγας Ιώβ. Αυτός ο ακατα­μάχητος αθλητής, σήκωσε με ακατάβλητο ψυχικό σθένος και ακλόνητη γενναιότητα καρ­διάς όλη τη χειμαρρώδη διαβολική επιθετικότητα και βία εναντίον του, και αναδείχθηκε τό­σο ανώτερος από τους πειρασμούς, όσο ήταν μεγάλα και ανυπέρβλητα τα παλαίσματα που του παρουσίασε ο εχθρός.

(περισσότερα…)

Συμεών Θεσσαλονίκης. Τα Άπαντα – Αποκρίσεις σε κάποιες ερωτήσεις. Ερώτηση Γ΄: Με ποιον τρόπο παρίστανται οι Άγγελοι στον Θεό. Και πώς, καθώς στον Ιώβ, στην μέση αυτών των Αγγέλων και ο Διάβολος στάθηκε. Πώς μαθαίνουν το θέλημα του Θεού οι Άγγελοι, και πως ο σκοτεινός Δαίμονας παρουσιάσθηκε μπροστά στον Θεό.

Μπορείτε να διαβάσετε ή να αποθηκεύσετε (download) το βιβλίο εδώ:

Συμεών Θεσσαλονίκης. Τα Άπαντα. (έκδ. 1862).


Συμεών Θεσσαλονίκης. Τα Άπαντα.
Μέρος Τέταρτο.
Αποκρίσεις σε κάποιες ερωτήσεις.

Ερώτηση Γ΄: Με ποιον τρόπο παρίστανται οι Άγγελοι στον Θεό. Και πώς, καθώς στον Ιώβ, στην μέση αυτών των Αγγέλων και ο Διάβολος στάθηκε. Πώς μαθαίνουν το θέλημα του Θεού οι Άγγελοι, και πως ο σκοτεινός Δαίμονας παρουσιάσθηκε μπροστά στον Θεό.

Προς δε την απορία σου με ποιον τρόπον παρίστανται οι Άγγελοι στον Θεό, όπου ποτέ δεν είδαν αυτόν τον Θεό, και πώς μαθαίνουν το θέλημά του, και πώς ο Διάβολος παρίσταται σ’ αυτόν τον Θεό εν τω μέσω των Αγγέλων, αυτό θέλουμε να απαντήσουμε, ότι αυτά είναι πάνω από την δύναμη του ανθρώπινου νου, και ότι μόνο στον Θεό, και σ’ αυτούς τους Αγγέλους είναι γνωστός ο τρόπος πώς παρίστανται, ίσως δε να είναι γνωστός και σε όσους όπως οι Άγγελοι πολιτεύονται επάνω στην γη, και αξιώθηκαν από τον Θεό να τα μάθουν αυτά. Πώς λοιπόν εμείς, γήινοι όντες, μπορούμε τα περί των άυλων και υψηλότερων να εννοήσουμε

(περισσότερα…)

Αντίοχος Μοναχός. Για τη λύπη.

Τὸ νὰ λυπᾶται κανεὶς μὲ τὸ παραμικρὸ εἶναι κατάσταση ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸν φθονερὸ δαίμονα. Γιατί μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο θέλει νὰ βρεῖ ὁ ἐχθρὸς ἀφορμή, ὥστε νὰ ἀποσπάσει τὸ νοῦ ἀπὸ τὴ διάθεση ποὺ ἔχει γιὰ προσευχὴ καὶ ἔτσι νὰ κάνει τὸν ἄνθρωπο ἄκαρπο. Γι’ αὐτὸ ὁ δαίμονας προκαλεῖ στὸν ἄνθρωπο τὴν ἄκαιρη λύπη. Δὲν πρέπει λοιπὸν νὰ ἀποδεχόμαστε αὐτὸ τὸν πειρασμὸ καὶ νὰ γεμίζουμε μὲ χαρὰ τὸν ἐχθρό, κάνοντάς του τὸ θέλημα. Νά φεύγουμε μακριὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐπιβουλὴ τοῦ αἱμοβόρου ἐχθροῦ, δηλαδὴ τοῦ δαίμονα τῆς λύπης. Γιατί, ὅταν τὸ πονηρὸ αὐτὸ πνεῦμα περιτυλίξει τὴν ψυχὴ καὶ τὴ σκοτίσει ὁλόκληρη, δὲν τὴν ἀφήνει πιὰ νὰ προσευχηθεῖ μὲ προθυμία, οὔτε νὰ παρακολουθήσει μὲ ὑπομονὴ τὰ ἱερὰ ἀναγνώσματα ποὺ ὠφελοῦν τόσο τὴν ψυχή.

(περισσότερα…)

Αββάς Κασσιανός. Για το πνεύμα της λύπης.

Περί οχτώ λογισμών, Αγίου Κασσιανού του Ρωμαίου

Τι κακό προξενεί η λύπη στην ψυχή μας.

Ο πέμπτος αγώνας μας εστιάζεται στην αντίστα­ση που πρέπει να προβάλλουμε εναντίον του πάθους της λύπης. Γιατί, αν αφήσουμε τη λύπη να κυριεύει λίγο-λίγο την ψυχή μας, αυτή αμέσως, μόλις θα δίδεται κάποια αφορμή, θα μας αποσπά από τη Θεία Θεωρία και θα καταθλίβει το πνεύμα μας. Όταν η λύπη καταλάβει την ψυχή του ανθρώπου, δεν του επιτρέπει να προσεύχεται με την ίδια χαρά, ούτε να καταφεύγει στη μελέτη της Αγίας Γραφής, ώστε να βρει σ’ αυτή φάρμακο και να θεραπευθεί.

Η λύπη μας εμποδίζει επίσης από το να είμα­στε ειρηνικοί και πράοι προς τους αδελφούς μας. Μας κάνει ανυπόμονους και σκληρούς, μας δυσκο­λεύει και δρα ανασταλτικά στην προσπάθειά μας για την εκτέλεση των πνευματικών καθηκόντων και υποχρεώσεων μας.

(περισσότερα…)

Συμεών Θεσσαλονίκης. Τα Άπαντα. Περί της ιερής τελετής της Θείας Λειτουργίας (E΄, 41-50).

Μπορείτε να διαβάσετε και τα υπόλοιπα μέρη του λόγου εδώ: Περί της ιερής τελετής της Θείας Λειτουργίας.


Κεφάλαιο ΙΗ΄. Τι δηλώνουν, ο Αστερίσκος, τα ιερά Καλύμματα, και ο αέρας.

41. Γι’ αυτό και πρώτα προς τιμήν του Σωτήρος, θυμιώντας τον αστερίσκο τον θέτει επάνω από τον άρτο, λέγοντας, «Και να, αφού ήλθε το άστρο, στάθηκε επάνω από τον τόπο όπου ήταν το παιδί. Και ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ… ἐλθὼν ἔστη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον. (Ματθ. 2, 9)» , δείχνοντας έτσι με σύμβολα όσα έγιναν κατά την γέννηση, επειδή η πρόθεση είπαμε ότι έχει τον τύπο του σπηλαίου και της φάτνης.

(περισσότερα…)

Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος. Αποκάλυψη Αγγέλου περί της ψυχής του ανθρώπου μετά θάνατον.

Καθὼς ὁ ἀββᾶς Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος βάδιζε μέσα στὴν ἀχανῆ ἔρημο, τὸν ἀκολούθησε ἕνας ῎Αγγελος. ῎Εστρεψε νὰ δεῖ, κ᾿ ἐκεῖνος τὸν χαιρέτησε πολὺ σεβαστικά:
Εὐλόγησον, ἅγιε Γέροντα!

῾Ο ἀββᾶς Μακάριος τὸν πέρασε γιὰ κάποιον ἀπὸ τοὺς Μοναχοὺς τῆς ἐρήμου καὶ τοῦ εἶπε, ἀνταποδίδοντας τὸν χαιρετισμό:
῾Ο Κύριος νὰ σ᾿ εὐλογήσει καὶ νὰ σὲ συγχωρήσει, τέκνο μου.

(περισσότερα…)