«Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς. Καί ἠρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί του, λέγοντες· Διδάσκαλε, ποῖος ἥμαρτεν, αὐτός ἤ οἱ γονεῖς του, ὥστε νά γεννηθῇ τυφλός;» [Καί παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;] (Ιω. 9, 1-2)
1. «Καί διερχόμενος ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς». Ἐπειδή εἶναι πάρα πολύ φιλάνθρωπος καί φροντίζει γιά τήν σωτηρίαν μας καί θέλοντας νά κλείσει τά στόματα τῶν ἀχάριστων, δέν παραλείπει νά κάνει ἀπό ἐκεῖνα πού ἔπρεπε νά κάνει καί ἄν ἀκόμη κανείς δέν τόν πρόσεχε. Αὐτό λοιπόν γνωρίζοντας καλά καί ὁ προφήτης ἔλεγε· «Γιά νά δικαιωθεῖς μέ τούς λόγους σου καί νά νικήσεις μέ τήν κρίση σου» [ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε] (Ψαλμ. 50, 6).