Άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος, Κωνσταντινουπόλεως. Εις την ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.

α΄. ´ ᾿Επειδή ἀποκοπήκαμε ἀπό τήν πρώτη καί θεία καί μακαρία ζωή λόγῳ τῆς παραβάσεως τοῦ προπάτορος, καί μακρυνθέντες ἀπό τόν Θεό, γίναμε ἐξόριστοι τοῦ Παραδείσου, καί ξεπέσαμε σε μία πολύ ἁμαρτωλή ζωή, καί κατακριθήκαμε στό νά πεθάνουμε, καί κατατεμαχισθήκαμε σέ ἀναρίθμητες γνῶμες, καί πλάνες καί ἀσέβειες, ὡς δοῦλοι τοῦ ἐχθροῦ διαβόλου, μέ τίς φιληδονίες καί τά πάθη τῆς σάρκας, καί γι᾿ αὐτό εἴχαμε ἀνάγκη νά σαρκωθεῖ ὁ Θεός, ὁ ῾Οποῖος δέν ὑπέφερε τήν ζημία τοῦ πλάσματος Του, οὔτε ἤθελε νά τό ἀφήσει νά καταστραφεί· προκειμένου ἀπό Αὐτόν πού πλασθήκαμε, ἀπό Αὐτόν καί νά ἀναπλασθοῦμε, γι᾿ αὐτόν ἀκριβῶς τόν λόγο, ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ καί Λόγος, ὁ ῾Οποῖος ἀπ᾿ αἰῶνος ὑπάρχει μαζί μέ τόν Πατέρα, ἄχρονος ὤν, εὐσπλαγχνισθείς τήν φύση μας, ἡ ὁποία γλίστρησε καί ἀπομακρύνθηκε ἀπό τό καλό, καί ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας ἔφθασε στά βάθη τοῦ ᾅδου·  εὐδόκησε καί θέλησε νά γίνει ἄνθρωπος σέ μία ὡρισμένη στιγμή, καί νά εἰσέλθει μέσα στόν χρόνο, καί νά γίνει ὅμοιος κατά πάντα μέ μᾶς, πλήν τῆς ἁμαρτίας. Γι᾿ αὐτό ὁ ᾿Αχώρητος χωρεῖται μέσα σέ Παρθενικά σπλάγχνα, καί περιγράφεται κατά τήν σάρκα ὁ ᾿Απερίγραπτος, καί διά τῆς κοινωνίας αὐτῆς θεώνει τό πρόσλημμα, καί γίνεται ἀληθινός καί τέλειος ἄνθρωπος, Αὐτός πού πάντοτε ἦταν τέλειος Θεός.

(περισσότερα…)