Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Αόρατος Πόλεμος. Κεφάλαιο ΚΒ΄. Ότι τα ίδια αισθητά πράγματα που είπαμε, μας χρησιμεύουν ως μέσα και όργανα, για να διορθώνουμε τις αισθήσεις μας, εάν περνάμε από αυτά στη μελέτη του ενσαρκωμένου Λόγου και στα μυστήρια της ζωής και του πάθους του.

Μπορείτε να διαβάσετε το υπόλοιπο βιβλίο εδώ :

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης. Αόρατος Πόλεμος.


ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ. ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Απόδοση στη νέα Ελληνική: Ιερομόναχος Βενέδικτος
Έκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ιερομονάχου,
Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος

* Σημ. μας: Το κείμενο έχει διορθωθεί

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚB΄. Ότι τα ίδια αισθητά πράγματα που είπαμε, μας χρησιμεύουν ως μέσα και όργανα, για να διορθώνουμε τις αισθήσεις μας, εάν περνάμε από αυτά στη μελέτη του ενσαρκωμένου Λόγου και στα μυστήρια της ζωής και του πάθους του.

Παραπάνω σου έδειξα, πως εμείς από τα αισθητά μπορούμε να ανυψώσουμε τον νου στη θεωρία του Θεού. Τώρα μάθε και άλλο τρόπο, για να υψώσεις το νου σου στη μελέτη του Σεσαρκωμένου Λόγου, στοχαζόμενος τα αγιώτατα μυστήρια της ζωής και του πάθους του.

Όλα τα αισθητά πράγματα του σύμπαντος κόσμου, μπορούν να βοηθήσουν σ’ αυτή την μελέτη και θεωρία, αν πρώτα συλλογιστείς σ’ αυτά, όπως είπαμε παραπάνω, τον Ακρότατο Θεό, ως μοναδική και πρώτη αιτία, που τους έδωσε όλο εκείνο το είναι, την δύναμη, την ωραιότητα και όλες τις άλλες τελειότητες που έχουν. Και αν μετά από αυτά συλλογιστείς, πόσο μεγάλη και άπειρη στάθηκε η αγαθότητα αυτού του ίδιου του Θεού, ο οποίος όντας μοναδική αρχή και Κύριος κάθε κτιστού όντος, θέλησε να κάνει συγκατάβαση τόσο χαμηλά, να γίνει άνθρωπος, να πάθει και να πεθάνει για τον άνθρωπο, επιτρέποντας στα ίδια έργα των χεριών του, να οπλιστούν εναντίον του, για να τον σταυρώσουν.

Λοιπόν όταν εσύ βλέπεις ή ακούς ή πιάνεις όπλα, σχοινιά, ξυλοδαρμούς, στύλους, αγκάθια, καρφιά, σφυριά και άλλα τέτοια, συλλογίσου με τον νου σου ότι όλα αυτά, στάθηκαν όργανα του πάθους του Κυρίου σου.

Πάλι, όταν βλέπεις ή κατοικείς σε σπίτια φτωχικά, ας έρχεται στην ενθύμηση σου το σπήλαιο και η φάτνη του Δεσπότη σου.

Αν δεις να βρέχει, θυμήσου εκείνη την γεμάτη αίματα βροχή του ιδρώτα, που έσταζε στο κήπο από το ιερώτατο σώμα του γλυκύτατου μας Ιησού και κατάβρεξε την γη.

Αν βλέπεις την θάλασσα και τα καΐκια, θυμήσου, πως ο Θεός σου περπάτησε σωματικά πάνω σε αυτή, και πως στεκότανε μέσα στα πλοία και δίδασκε τους όχλους από αυτά.

Οι πέτρες, που θα δεις, θα σου θυμίσουν εκείνες τις πέτρες, που συντρίφθηκαν στον θάνατό του· η γη θα σου θυμίσει εκείνο το σεισμό, που έκανε τότε στο πάθος του.

Ο ήλιος, θα σου θυμίσει το σκοτάδι, που τον σκοτείνιασε τότε· τα νερά θα σου θυμίσουν εκείνο το νερό, που έτρεξε από την αγία του πλευρά, όταν τον τρύπησε ο στρατιώτης νεκρό στον σταυρό.

Αν πίνεις κρασί ή άλλο ποτό, θυμήσου το ξύδι και την χολή, που πότισαν τον Δεσπότη σου.

Αν σε θέλγει η ευωδία των αρωμάτων, τρέξε νοερά στη δυσωδία, που ο Ιησούς αισθανόταν στο όρος του Γολγοθά, το οποίο ήταν τόπος της καταδίκης, στο οποίο αποκεφάλιζαν τους ανθρώπους και γι αυτό ήταν δύσοσμο και βρωμερό*.

Όταν ντύνεσαι, θυμήσου, ότι ο αιώνιος Λόγος ντύθηκε σάρκα ανθρώπου για να ντύσει εσένα από την θεότητα του. Όταν πάλι ξεντύνεσαι, σκέψου τον Χριστό σου, που έμεινε γυμνός για να μαστιγωθεί και να καρφωθεί στο σταυρό για λογαριασμό σου.

Εάν σου φανεί καμμία φωνή γλυκιά και νόστιμη, μετάθεσε την αγάπη στον Σωτήρα σου, στου οποίου τα χείλη ξεχύθηκε όλη η χάρη και νοστιμάδα, κατά το ψαλμικό «εξεχύθη χάρις εν χείλεσί σου» (Ψαλμ. 44,3)· και από την γλυκύτητα της γλώσσας του κρεμόταν να τον ακούει ο λαός, κατά τον Ευαγγελιστή Λουκά· «ο λαός όλος όταν τον άκουγε κρεμόταν από τα χείλη του» (κεφ. 19,48).

Εάν ακούς ταραχές και φωνές του λαού, στοχάσου εκείνες τις παράνομες φωνές των Ιουδαίων, «Άρον, Άρον, σταύρωσον αυτόν», που ακούστηκαν δυνατά στα θεϊκά αυτιά του.

Αν δεις κανένα όμορφο πρόσωπο, θυμήσου πως ο ωραιότατος Ιησούς Χριστός, πάνω από όλους τους ανθρώπους, έγινε άμορφος, και ατιμασμένος, χωρίς καμία ομορφιά πάνω στο σταυρό για την αγάπη σου.

Κάθε φορά, που θα κτυπήσει το ρολόι, ας ερθει στο νου σου εκείνο το λυποθύμισμα της καρδιάς, που ένιωσε ο Ιησούς, όταν άρχισε στον κήπο να φοβάται την ώρα του πάθους και του θανάτου, που πλησίασε· ή νόμισε πως ακούς εκείνους τους σκληρούς χτύπους που ακούγονταν από τα σφυριά, όταν τον κάρφωναν στο σταυρό.

Και για να πω απλά, σε κάθε λυπηρή αφορμή που θα σε βρει ή βρει άλλους, σκέψου πως είναι σαν μηδέν κάθε λύπη και δοκιμασία, κατ’ αναλογία και ομοιότητα των ανήκουστων δοκιμασιών, που καταπλήγωσαν και συνέτριψαν το σώμα και την ψυχή του Κυρίου σου.

* Για δύο λόγους ο λόφος του Γολγοθά ονομάστηκε Κρανίου τόπος, πρώτα και το πιο σημαντικό, γιατί κατά την γνώμη Βασιλείου, Χρυσοστόμου και Θεοφυλάκτου είναι η παράδοση αυτή, ότι, εκεί ήταν θαμμένο το σώμα του Αδάμ. Γι αυτό και ο μοναχός Επιφάνιος σε αυτό το σύγγραμμα σχετικά με την Συρία και την Ιερουσαλήμ λέει· «Υπό τον Γολγοθάν ναός (ήτοι οίκος) μικρός του Αδάμ εστί και εν αύτω ην η κάρα αυτού υπό το δείγμα  του Γολγοθά [Κάτω από τον Γολγοθά υπάρχει ναός (δηλαδή κατοικία) του Αδάμ και μέσα σ΄ αυτόν υπήρχε το κρανίο του]» οπότε από αυτό ονομάστηκε Κρανίου τόπος. Η δεύτερη και πιο πρόχειρη αιτία είναι γιατί κατά την γνώμη του Κορέσσιου και άλλων ιστορικών, δεν έλειπαν από εκεί πάντοτε κρανία σπαρμένα των κακούργων που αποκεφάλιζαν, από τα οποία και ονομάστηκε Κρανίου τόπος. Δες την σελ. 259 του νεοτύπωτου [1791] βιβλίου: Τρόπαιον της Ορθοδόξου Πίστεως.

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: