Νικηφόρος Θεοτόκης. Εις την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Νικηφόρος Θεοτόκης. Εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Έπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, καὶ βασιλέα ὅλης τῆς κτίσεως κατασταίνωντάς τον, ὅλα τὰ πάντα ὑπέταξεν ὑποκάτω εἰς τὴν ἐξουσίαν του «πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ»· ὅλα εἶναι ὑποκάτω εἰς τὴν ὑποταγὴν τοῦ ἀνθρώπου· μὰ ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος, αὐτὰ εἶναι εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ. Κανένας ἄνθρωπος, ἂς εἶναι ἐνάρετος, ἂς εἶναι φίλος Θεοῦ, ἂς εἶναι δίκαιος, καὶ ἅγιος, δὲν ἔχει ἐξουσίαν, ὅταν θελήσῃ νὰ σφαλίσῃ τὰ ὄμματα, καὶ νὰ εἰπῇ, ἐτούτη τὴν ὥραν ἐγὼ θέλω νὰ ἀποθάνω, καὶ νὰ παραδώσῃ τὴν ψυχήν του εἰς τὰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁποῦ ἦτον σκεῦος ἐκλογῆς, καὶ ἐκατώρθωσε τόσαις ἀρεταῖς, ὁποῦ ἠξιώθη νὰ ἀνέβῃ ἕως τρίτου οὐρανοῦ, καὶ νὰ ἰδῇ, καὶ νὰ ἀκούσῃ «ἄρρητα ῥήματα, ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι», ἤθελε καὶ ἐπεθύμει νὰ χωρισθῇ ἡ ψυχή του ἀπὸ τὸ σῶμα, νὰ ἀποθάνῃ, διὰ νὰ ἀνταμωθῇ μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ νὰ ζῇ εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν· «τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι, καὶ σὺνΧριστῷ εἶναι»· μὲ ὅλον ἐτοῦτο δὲν ἀπέθανεν ὅταν ἤθελεν, ἀλλ’ ὅταν ἦλθεν ἡ ὥρα, ὁποῦ ἐδιώρισεν ὁ Θεός. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, (ἐπειδὴ δὲν ἦτον ἄνθρωπος μόνον, ἀλλὰ καὶ Θεὸς) μόνος εἶχεν ἐξουσίαν νὰ ἀποθάνῃ ὅταν ἤθελεν. «Ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν· οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ· ἐξουσίαν ἔχω θῆναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν».

Ἐτούτη εἶναι μία ἐξουσία πολλὰ μεγάλη, ἐξουσία βέβαια παντοδύναμος, καὶ παντοκρατορική· τὴν ἐξουσίαν ἐτούτην τὴν δίδει ὁ Θεὸς εἰς τὴν πανάσπιλον κόρην Μαριάμ, διὰ νὰ δείξῃ εἰς τὸν κόσμον ὅλον, πῶς αὐτὴ δὲν εἶναι μία γυναῖκα ἁγία καὶ δικαία, ἀλλ’ ἔχει προνόμια οὐράνια, καὶ μετέχει ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τὴν Θεϊκήν· τῆς δίδει λέγω ἐξουσίαν, εἰς ὅποιαν ὥραν θέλει, νὰ παραδώσῃ τὴν παναγίαν Ψυχήν της εἰς αὐτόν, ἐτοῦτο μόνον φυλάττει εἰς τὴν ἐξουσίαν του (διὰ νὰ εἶναι πάντοτε διαφορὰ ἀνάμεσα εἰς τὸν κτίστην καὶ εἰς τὸ κτίσμα) τῆς στέλνει Ἄγγελον ἀπὸ τὸν οὐρανόν, διὰ νὰ τῆς εἰπῇ, πῶς ὅταν θελήσῃ, εἰς τὴν ἐξουσίαν της εἶναι νὰ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανούς.

Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Ἄγγελος εἰς Γεθσημανὴν τὸ χωρίον, ἐμβαίνει μέσα εἰς τὴν κατοικίαν τῆς Θεοτόκου, παραστέκεται ἔμπροσθέν της μὲ πολὺ σέβας, καὶ εὐλάβειαν, καὶ ἔπειτα ἀρχίζει νὰ τῆς ὁμιλῇ. Δέσποινα καὶ κυρία μου, τῆς λέγει, βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ μήτηρ πανάσπιλε τοῦ δημιουργοῦ τῆς κτίσεως, ὁ μονογενής σου μὲ ἔστειλεν (ὁ υἱός σου καὶ Θεὸς) νὰ σοῦ εἰπῶ, πῶς ὅταν θελήσῃς, ἀνέβα εἰς τὴν ἀνεκλάλητον δόξαν, ὁποῦ σὲ καρτερεῖ· ἐτοῦτο τῆς εἶπεν ὁ Ἄγγελος, καὶ ἔπειτα μὲ τὰ πλέον εὐλαβητικὰ
σχήματα, ὁποῦ νὰ ἐδύνετο, τὴν ἐπροσκύνησε, καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανόν.

Καὶ ἡ πανακήρατος καὶ πανάμωμος παρθένος, εὐθὺς ὁποῦ ἀκούει πῶς ἔχει ἐξουσίαν ὅταν θελήσῃ νὰ ἀπολαύσῃ τὸν μονογενῆ της υἱόν, θέλει καὶ ἐπιθυμᾶ εὐθὺς νὰ ἀνέβῃ εἰς τὴν παντοτινὴν βασιλείαν τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ αὐτῆς καὶ Θεοῦ· ἑτοιμάζει λοιπὸν τὴν οἰκίαν της, ἐνδύνεται ἐκεῖνα τὰ φορέματα, ὁποῦ διὰ τὴν ταφήν της ἐδιώρισε, καὶ ἀρχίζει νὰ προσεύχεται μὲ προσευχὴν θαυμασίαν, καὶ πολλὰ κατανυκτικήν: Υἱέ μου γλυκύτατε, υἱέ μου παντοδύναμε, υἱέ μου Ἰησοῦ μου, καὶ τῆς κτίσεως ὅλης πλαστουργέ· ἐσύ, ὁποῦ διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τοὺς κόλπους τοῦ προανάρχου Πατρός σου ἐκατέβης, καὶ μέσα εἰς τὴν κοιλίαν ἐμοῦ τῆς ταπεινῆς μητρός σου ἐσκήνωσες, καὶ τὸ πρόσλημμα τῆς ἀνθρωπότητος ἐνεδύθης, ἄνθρωπος γενόμενος, καὶ τόσα δάκρυα ἔχυσες εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τόσαις καταφρόνεσες μέσα εἰς τὰ πραιτώρια ἔπαθες, καὶ ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον τοῦ Σταυροῦ, ὡσὰν κατάδικος ἀπέθανες, τότε ὅταν ἡ σκληρὴ ῥομφαία τοῦ Συμεὼν ἐμβῆκεν εἰς τὴν καρδίαν μου, καὶ ἐπλήγωσε τὰ σπλάγχνα μου, καὶ ἀπαρηγόρητα ἔκλαια τὸν θάνατόν σου· ἐσὺ ὦ υἱέ μου ἀναμάρτητε, ὁποῦ διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανες, ἐλέησον τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων· εἰς τὴν ἀγάπην σου ἀφιερώνω τοὺς μαθητάς, τοὺς Ἀποστόλους, ὅλους τοὺς ἁγίους, καὶ δικαίους· εἰς τὸ ἄπειρον ἔλεός σου παραδίδω, καὶ τοὺς δυστυχεῖς ἁμαρτωλούς· καθὼς ἕως τώρα, οὕτω καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ὦ υἱὲ καὶ πλαστουργέ μου, καὶ οἱ δίκαιοι ἂς μὲ ἔχουν σκέπην, καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ προστάτιν, καὶ ὅλοι οἱ χριστιανοὶ βοηθόν. Ἐπροσευχήθη λοιπόν, καὶ ἔπειτα ἁπλώνεται εἰς τὴν κλίνην της, σχηματίζει τὸ πανάγιον σῶμά της, μὲ ἐκεῖνο τὸ σχῆμα ὁποῦ ἤθελε, καὶ υἱέ μου (λέγει) ἐλέησον τὸν κόσμον, υἱὲ καὶ Θεέ μου παράλαβέ μου τὸ πνεῦμα· ἐτοῦτο εἶπε, καὶ εὐθὺς ὁ μονογενὴς υἱός της, παρέλαβε τὴν παναγίαν ψυχήν της.

Ὢ δόξα, ὢ καύχημα, καὶ τιμή. Ἔλαβαν καὶ ἄλλοι ἅγιοι χάριν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ μάθουν τὴν ὥραν τοῦ θανάτου τους· μὰ ἡ μήτηρ τοῦ δημιουργοῦ ἐξουσίαν ἔλαβεν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ παραδώσῃ τὸ πνεῦμά της εἰς χεῖρας Θεοῦ, ἐκείνην τὴν ὥραν ὁποῦ αὐτὴ θελήσει. Ὢ μεγαλεῖον ὑπέρλαμπρον, ὁποῦ βλέπομεν εἰς τὴν παναγίαν Κοίμησιν τῆς μητρὸς τοῦ Θεοῦ. «Πάτερ εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου», λέγει ὁ Υἱὸς ἐπάνω εἰς τὸν Σταυρόν· «καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐξέπνευσε»· καὶ σὺ υἱὲ καὶ Θεέ μου παράλαβέ
μου τὸ πνεῦμα, λέγει ἡ μητέρα ἐπάνω εἰς τὴν κλίνην της, καὶ εὐθὺς τελειώνει τὴν ζωήν της. Ἐξουσίαν εἶχεν ὁ υἱὸς ὡσὰν Θεός, ὅταν ἠθέλησε, νὰ παραδώσῃ τὸ πνεῦμά του εἰς τὸν Θεὸν καὶ πατέρα του· ἐξουσίαν ἔλαβεν ἡ μήτηρ, ὡς μήτηρ Θεοῦ, ὅταν ἐβουλήθη νὰ ἐγχειρίσῃ τὴν ψυχήν της εἰς τὰς χεῖρας τοῦ υἱοῦ καὶ Θεοῦ της.

Μένει λοιπὸν νεκρὸν καὶ ἀκίνητον ἐπάνω εἰς τὴν κλίνην της, τὸ πανάμωμον καὶ πανάγιον σῶμά της. Οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι διασκορπισμένοι ἦτον εἰς ὅλα τῆς γῆς τὰ μέρη· μὰ ἰδοὺ παρευθὺς μὲ νεῦμα θεαρχικόν, ἅμαξαις γίνονται τοῦ οὐρανοῦ τὰ νέφαλα, κάθονται ἐπάνω εἰς αὐτὰ οἱ Ἀπόστολοι, ὡσὰν Ἠλίας ἐπάνω εἰς τὸ ἅρμα τὸ πύρινον, τρέχουν εἰς τὸν ἀέρα, ταχύτερα ἀπὸ τὰ πετεινά, ὅπου μὲ πολλὴν σπουδὴν πετῶσι, εἰς τὴν Γεθσημανὴν συνάζονται ἀπὸ τῆς οἰκουμένης τὰ τετραπέρατα μέρη, καὶ εἰς μίαν στιγμὴν μέσα εἰς τὸν οἶκον τῆς ἁγίας Παρθένου εὑρίσκονται· ἀνοίγουν οἱ οὐρανοὶ παρευθύς, καὶ ἰδοὺ χιλιάδες Ἀγγέλων, καὶ μύριες μυριάδες Ἀρχαγγέλων, τὰ Χερουβίμ, καὶ τὰ Σεραφίμ, οἱ Ἐξουσίαις, οἱ Δύναμες, οἱ Θρόνοι, οἱ Ἀρχαῖς, οἱ Κυριότητες εἰς τὴν Γεθσημανήν καταβαίνουσι· περικυκλώνουν τὴν κλίνην της ὅλοι οἱ μαθηταὶ καὶ Ἀπόστολοι· ἐπάνω ἀπὸ τὸ ζωοδόχον σῶμά της, υπερίπτανται ὅλα τὰ Ἀγγελικὰ τάγματα· κλαίουσιν οἱ Ἀπόστολοι θερμὰ δάκρυα· ψάλλουν οἱ Ἄγγελοι οὐράνια μελῳδήματα· τὴν ἀσπάζονται οἱ Ἀπόστολοι, τὴν προσκυνοῦσιν οἱ Ἄγγελοι· ἀρχίζουν ἔπειτα τοὺς ὕμνους οἱ Ἀπόστολοι, ὁ Πέτρος ἀντάμα μὲ τὸν Ἰάκωβον μεγαλοφώνως τὴν ὑμνολογοῦσι:

Θάλαμε χρυσοπόρφυρε, τέμενος τημαλφέστατον, τράπεζα ἀγλαόχρυσε, καθέδρα ἀστραπηφόρε, παρθενίας κειμήλιον, ἀρετῆς δοχεῖον, θησαυρὲ τῆς χάριτος, τῶν ἀνθρώπων καύχημα, τῶν δικαίων ἀγλάϊσμα, τῶν ἁμαρτωλῶν προστασία, κυρία τῆς κτίσεως, τοῦ οὐρανοῦ βασίλισσα, τῶν Ἀγγέλων πάντων ἐνδοξοτέρα, τῶν Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ καθαρωτέρα, τῶν μαθητῶν καὶ Ἀποστόλων τοῦ υἱοῦ σου παρηγορία· καὶ τί εἶναι ἐτοῦτο ὁποῦ σήμερον βλέπομεν ἡμεῖς οἱ ταπεινοί; ἀφ’ οὗ ὁ μονογενής σου υἱὸς καὶ Θεός, εἰς οὐρανοὺς ἀνελήφθη, ἐσὲ βλέποντες, δύναμιν οὐράνιον, καὶ ἐλάφρωσιν εἰς τοὺς κόπους μας ἐλαμβάνομεν· καὶ τώρα ποῦ μᾶς ἀφίνεις ὀρφανούς; ὦ μήτηρ τῆς ζωῆς, ὦ κυρία τῆς κτίσεως, ὀρφανοὶ ἐμείναμεν ἀπὸ τὴν παρουσίαν σου, ἂς μὴν μείνωμεν ὑστερημένοι ἀπὸ τὴν βοήθειαν καὶ σκέπην σου.

Ἔπειτα τὸ σκεῦος τῆς ἐκλογῆς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ ἀντάμα ὁ μαθητής του, ὁ πολυθαύμαστος Ἱερόθεος τῶν Θεολόγων ἡ ἀκρότης, ἐξεστηκότες ἐκστάσει θείᾳ μὲ ὑμνολογίαις Θεολογικαῖς καὶ ἄρρηταις, δοξολογοῦσι τὴν παναγίαν Κοίμησιν· συνδοξολογοῦσιν ἀντάμα μὲ αὐτούς, ὅλα τὰ Ἀγγελικὰ τάγματα, μὲ φωναῖς οὐράνιαις, μὲ ἤχους Ἀγγελικούς, μὲ ψάλματα Θεϊκά.

Ἡ Γεθσημανὴ δὲν εἶναι πλέον γῆ, ἔγινεν οὐρανός, ἡ κλίνη τῆς παρθένου, δὲν εἶναι πλέον κλίνη ἀνθρώπου, ἔγινε θρόνος δόξης Θεϊκῆς· συνδοξάζει τὴν μητέρα καὶ ὁ υἱός, ταῖς δοξολογίαις τῶν Ἀγγέλων, καὶ τῶν Ἀποστόλων δεχόμενος. Φῶς οὐράνιον ἀστράπτει, εὐωδία ἀνερμήνευτος ἐξέρχεται, δόξα Θεοῦ ὅλον τὸ ἀκήρατον σῶμα περικυκλώνει· δὲν ἔβλεπαν πλέον σῶμα οἱ Ἀπόστολοι, ἀλλ’ ἕνα φῶς ὑπέρλαμπρον, καὶ μίαν δόξαν ἀστραπηφόρον, καὶ ἀνεκλάλητον· καὶ ἐτοῦτο εἶναι ἐκεῖνο, ὁποῦ εἶδεν ὁ Ἰεζεκιήλ· «καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἶκος Κυρίου».

Μὲ τέτοιαν ὑπέρμετρον δόξαν λοιπὸν τὸ Θεοδόχον, καὶ ἀκήρατον σῶμα τῆς ἁγίας Παρθένου, κηδεύσαντες οἱ Θεοφόροι Ἀπόστολοι, μέσα εἰς τὸ μνημεῖον τὸ περικλείουσι, καθὼς ὁ Ἰωσήφ, καὶ ὁ Νικόδημος ἀσφάλισαν μέσα εἰς τὸν τάφον τὸ θεῖον σῶμα τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ· Μὰ ὦ Ἀπόστολοι, καὶ διατὶ κρύπτετε τὸν θησαυρὸν τῆς ζωῆς; διατὶ μὲ τὸν λίθον τοῦ μνήματος σκεπάζετε τὴν βασίλισσαν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς; οἰκονομία εἶναι ἐτούτη τοῦ μεγάλου Θεοῦ, διὰ νὰ λάβῃ ἡ μητέρα ἐξαίρεσες καὶ μεγαλεῖα, ὅμοια μὲ ἐκεῖνα ὁποῦ ἔλαβεν ὁ μονογενής της υἱός…

Κόρη λοιπὸν παντάνασσα, πανύμνητε, καὶ πανακήρατε, μήτηρ Θεοῦ Θεοδόξαστε, Θρόνε πάγχρυσε καὶ ἡλιοστάλακτε, πόλις χρυσοπλοκώτατε καὶ δωδεκάτειχε, ἐσὺ ὦ Μαριάμ, Θεόνυμφε καὶ παντευλόγητε, ὁποῦ τόση δόξαν ἀπὸ τὸν υἱόν σου ἔλαβες, καὶ ὁποῦ ὡσὰν βασίλισσα τώρα, ἐκ δεξιῶν τοῦ υἱοῦ καὶ Θεοῦ σου, παραστέκεσαι, περιβεβλημένη τὴν ἀμίαντον καθαρότητα, καὶ πανάσπιλον παρθενίαν σου, πεποικιλμένη μὲ τὸ Θεοφαντορικόν σου ἀξίωμα, ἐσὺ ὅπου ἐνδεδυμένη εἶσαι τὸ ἔλεος, καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν, ὡς ἱματισμὸν διάχρυσον· ἐσὺ ὁποῦ εἶσαι τὸ στήριγμα τῶν ἐναρέτων, τὸ καύχημα τῶν δικαίων, τὸ στερέωμα τῶν ὀρθοδόξων, τῶν ἁμαρτωλῶν τὸ καταφύγιον· ἐσὺ ὁποῦ μεγάλην τὴν παρρησίαν ἔχεις πρὸς τὸν μονογενῆ σου υἱόν, ὡς μητέρα του, καὶ ὁποῦ πολλὰ εὔκολα δέχεται τὴν ἱκεσίαν σου, διατὶ εἰς τὴν κοιλίαν σου τὸν ἐβάστασες, σάρκα τοῦ ἐδάνεισες, μὲ τὸ γάλα σου τὸν ἔθρεψες, μὲ ταῖς ἁγίαις σου ἀγκάλαις πολλαῖς φορὲς τὸν ἐνηγκάλισες· ἐσύ, ὦ Ἁγιόλεκτε καὶ παρθενομήτωρ Δέσποινα, ἐπάκουσον τὴν δέησίν μας· ἐσὲ ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς ἐπικαλούμεθα, εἰς ἐσὲ ὅλοι καταφεύγομεν, εἰς τὴν πρεσβείαν σου ὅλοι ἔχομεν τὴν ἐλπίδα μας. Εἰς τοὺς κινδύνους γενοῦ βοηθός, εἰς τὰς θλίψεις μας γενοῦ παρηγορία, εἰς ταῖς ἀνάγκαις μας φάνηθι πρόμαχος, εἰς τὴν ζωήν μας κυβερνήτις, εἰς κάθε περίστασίν μας, ἀντίληψις, εἰς τὴν ὥραν τοῦ θανάτου μας, προστασία. Ἡμεῖς
ἐσὲ πάντοτε κράζομεν, τὸ ἔλεός ἐπικαλούμεθα ὦ Παναγία μήτηρ, ὦ πηγὴ ἐλέους, ὦ προστασία τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ καταφυγή, ἐπάκουσον τὴν ταπεινὴν ἡμῶν ἱκεσίαν καὶ δέησιν· δεῖξον τὰ μητρικὰ σπλάγχνα σου πρὸς τὸν φιλάνθρωπον καὶ ἐλεήμονα Κύριον, καὶ δυσώπησον αὐτόν, νὰ συγχωρήσῃ τὴν ζωήν μας, νὰ εὐσλαγχνισθῇ τὸ Ὀρθόδοξον γένος μας. Ἀμήν.

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: