Αββάς Θεόφιλος, αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας. Περί τελωνισμού των ψυχών.

Αββάς Θεόφιλος αρχιεπίσκοπος Αλεξάνδρειας. Ιστορία 4η, (Περί τελωνισμού των ψυχών). Το Γεροντικόν. Ήτοι αποφθέγματα αγίων Πατέρων.

Ο ΤΕΛΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ

Ο ίδιος ο αββάς Θεόφιλος έλεγε:

Ποιο φόβο και τρόμο και στενοχώρια έχουμε να δούμε, όταν η ψυχή χωρίζεται από το σώμα; Γιατί φθάνει κοντά μας στρατός και δύναμη των εχθρικών δυνάμεων, οι άρχοντες του σκότους, οι κοσμοκράτορες της κακίας, οι αρχές και εξουσίες, τα δαιμόνια της πονηρίας. Και με κάποιον τρόπο δίκης, κρατούν την ψυχή και παρουσιάζουν όλα τα εν γνώσει και αγνοία αμαρτήματά της, από νεότητος μέχρι την ηλικία που έφτασε ο θάνατος. Στέκουν λοιπόν κατηγορώντας όλα όσα αυτή έπραξε.

Πόσο λοιπόν τρόμο νομίζεις ότι έχει η ψυχή την ώρα εκείνη, έως ότου  να βγει η απόφαση και να ελευθερωθεί; Αυτό είναι η ώρα της ανάγκης, έως ότου δει ποια θα είναι η έκβαση γι΄ αυτήν.

Και πάλι οι θείες δυνάμεις στέκονται απέναντι στους εχθρούς, και παρουσιάζουν και αυτές  τις καλές της πράξεις.

Στέκοντας στη μέση η ψυχή παρατηρεί, με πόσον άραγε φόβο και τρόμο στέκει, μέχρι να ληφθεί η απόφαση της δίκης της από τον δίκαιο Κριτή;

Και αν μεν είναι άξια (η ψυχή), εκείνοι επιπλήττονται (οι δαίμονες) και αυτή αρπάζεται απ΄ αυτούς. Και στο εξής μένει αμέριμνη, μάλλον δε κατοικεί όπως είναι γραμμένο: ὡς εὐφραινομένων πάντων ἡ κατοικία ἐν σοί (Ψαλμοί 86.7). Τότε εκπληρώνεται το γραμμένο: ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. Τότε αφού απαλλαχθεί (η ψυχή), πηγαίνει σ’ εκείνη την ανέκφραστη χαρά και δόξα, στην οποία θα εγκατασταθεί.

Εάν όμως βρεθεί ότι έζησε με αμέλεια, ακούει την φοβερή φωνή του Κυρίου: ἀρθήτωἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου (Ησαίας 26.10). Τότε την φθάνει ημέρα οργής, ημέρα θλίψης και στενοχώριας, ημέρα σκότους και ζόφου. Παραδίδεται στο αιώνιο σκότος και καταδικάζεται στο αιώνιο πυρ, θα κολάζεται στους ατελείωτους αιώνες. Τότε που είναι η καύχηση του κόσμου (τούτου); που η ματαιοδοξία; που η καλοπέραση; που η απόλαυση; που η φαντασία; που η ανάπαυση; που η περηφάνεια; που τα χρήματα; που η ευγένεια; που πατέρας; που μητέρα; που αδερφός; ποιος θα μπορέσει να την γλυτώσει που καίγεται από την φωτιά και έχει πιαστεί στα πικρά βασανιστήρια;

Όταν αυτά γίνονται έτσι, τι είδους πρέπει να είμαστε, με άγια αναστροφή και ευσέβεια; τι είδους αγάπη πρέπει να αποκτήσουμε; τι είδους αγωγή; τι είδους πολιτεία; τι είδους δρόμο; ποια ακρίβεια;  ποια προσευχή; ποια ασφάλεια; Διότι λέει, αφού αυτά προσδοκούμε, ας φροντίσουμε να ευρεθούμε σ΄ Αυτόν άσπιλοι και αμόλυντοι εν ειρήνη. Για να καταξιωθούμε να Τον ακούσουμε να λέει: δεῦτε οἱ εὐ­λογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοι­­­μα­σμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

 

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: