Κλειδί Πατρολογίας Migne, Τόμος 1ος (PG 01).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΜΟΣ 1ος (PG 01).

—————————————————————————————————————————————

Άγιος Κλήμης Ρώμης

—————————————————————————————————————————————

* Πραγματείαι περί των εκκλησιαστικών συγγραφέων του Α΄. αιώνος. λατ. (σελ. 9- 30).

*Προοίμια διαφόρων εις τας επιστολάς Κλήμεντος. λατινιστί (σελ. 31 -198).

___

Επιστολή προς Κορινθίους Α΄. (PG 01, σελ. 199 – 328).

Επιστολή προς Κορινθίους Β΄. (PG 01, σελ. 329 – 348).

Επιστολαί δύο προς Παρθένους. συρολατ. (σελ. 349 – 452).

Τεμάχια Πατέρων, αναγόμενα εις τας επιστολάς Κλήμεντος. (σελ. 453 – 460).

___

Επιστολαί πέντε. λατινιστί. (σελ. 459 – 508).

___

*Προοίμια διαφόρων εις τας Διαταγάς των αγίων αποστόλων. λατιν. (σελ. 509 – 542).

*Μαρτυρίαι αρχαίων περί αυτών. (σελ. 544 – 554).

ΔΙΑΤΑΓΑΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, διά Κλήμεντος του Ρωμαίων επισκόπου τε και πολίτου, ή ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ. (εις βιβλία οκτώ). (PG 01, σελ. 556 – 1.156).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ

Περί λαικών. (PG 01, σελ. 557 – 588).

  • α΄. Περί πλεονεξίας. (σελ. 560).
  • β΄. Περί του μη ανθυβρίζειν, ή αμύνεσθαι τον αδικούντα. (σελ. 561).
  • γ΄. Περί καλλωπισμού και της εκείθεν αμαρτίας. (σελ. 564).
  • δ΄. Ότι ου δεί περιεργάζεσθαι τους κακώς ζώντας, αλλά τω οικείω έργω σχολάζειν. (σελ. 569).
  • ε΄. Ποία της γραφής βιβλία δεί αναγινώσκειν. (σελ. 569).
  • ς΄. Περί του απέχεσθαι πάντων των έξωθεν βιβλίων. (σελ. 569).
  • ζ΄. Περί γυναικός φαύλης. (σελ. 576).
  • η΄. Περί υποταγής γυναικός προς άνδρα, και φιλάνδρου, και σώφρονος. (σελ. 577).
  • θ΄. Περί του μη συλλούεσθαι γυναίκα ανδράσιν. (σελ. 585).
  • η΄. Περί μαχίμου και γλωσσόδους γυναικός. (σελ. 588).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟΝ

Περί Επισκόπων, Πρεσβυτέρων, Διακόνων. (PG 01, σελ. 593 – 757).

  • α΄. Ότι χρή τον επίσκοπον είναι πεπαιδευμένον, και έμπειρον του λόγου. (σελ. 593).
  • β΄. Οίον είναι χρη τον επίσκοπον, και τους λοιπούς κληρικούς. (σελ. 597).
  • γ΄. Τίνα χρη δοκιμάζεσθαι τον επίσκοπον προχειριζόμενον. (σελ. 597).
  • δ΄. Ότι ουχ εκάστη χήρα δει μεταδιδόναι, αλλ’ εσθ’ ότε και την ύπανδρον προκρίνειν, και ότι καταφαγή, μεθύσω, αργώ, ου μεταδιδόναι χρη. (σελ. 600).
  • ε’. Ότι χρη απροσωπόληπτον είναι τον επίσκοπον εν τω κρίνειν, και το ήθος μέτριον, και την δίαιταν συνεσταλμένον. (σελ. 601).
  • ς΄. Περί του μη είναι τον επίσκοπον αισχροκερδή, μήτε δε εγγυάσθαι, ή συνηγορείν. (σελ. 601).
  • ζ΄. Οίον χρη είναι τον μεμυημένον. (σελ. 608).
  • η΄. Περί συκοφαντουμένου, ήτοι ελεγχομένου. (σελ. 608).
  • θ΄. Ότι αδωροδόκητον είναι χρη τον επίσκοπον. (σελ. 608).
  • ι΄. Ότι ο επίσκοπος ακρίτως φειδόμενος του ημαρτηκότος, υπαίτιος γίνεται. (σελ. 609).
  • ια΄. Όπως χρη τον επίσκοπον κρίνειν τους αμαρτάνοντας. (σελ. 612).
  • ιβ΄. Διδασκαλία, όπως χρη προσφέρεσθαι τοις μετανοούσι. (σελ. 613).
  • ιγ. Ότι φεύγειν χρη των αμαρτημάτων την πείραν. (σελ. 616).
  • ιδ΄. Περί των λεγόντων μη δέχεσθαι μετανοούντα, και ότι δίκαιος, καν σύνεστιν αμαρτωλώ, ου συναπόλλυται αυτώ. (σελ. 617).
  • ιε΄. Ότι χρη τον ιερέα μήποτε παροράν τα αμαρτήματα, μήτε πρόχειρον είναι εν τω τιμωρείσθαι. (σελ. 624).
  • ις΄. Περί μετανοίας, και τις αυτής ο τρόπος, και όπως κατορθούται. (σελ. 625).
  • ιζ΄. Ότι ανεπίληπτον είναι χρή τον επίσκοπον, ως τύπον των αρχομένων. (σελ. 628).
  • ιη΄. Ότι χρη τον επίσκοπον φροντίζειν, όπως ο λαός μη πλημμελή, δια το είναι αυτόν σκοπόν. (σελ. 629).
  • ιθ΄. Ότι και ο ποιμήν, αμελώς φερόμενος περί τα πρόβατα, δίκην τίννυσι, και το πρόβατον μη πειθαρχούν τω ποιμένι, κολάζεται. (σελ. 633).
  • κ΄. Όπως χρη τους αρχομένους πειθαρχείν τοις άρχουσιν επισκόποις. (σελ. 633).
  • κα΄. Ότι κίνδυνος μονομερή κρίσιν ποιήσασθαι, και τιμωρίαν ορίσαι κατά του μηδέπω ελεγχθέντος. (σελ. 637).
  • κβ΄. Ότι μέγα παράδειγμα μετανοίας πρόκειται Δαυίδ, και Νινευίται, Εζεχίας τε και ο τούτου υιός Μανασσής.  (σελ. 641).
  • κγ΄. Προς τους εκ καταφρονήσεως αμαρτάνοντας έστω παράδειγμα Αμών. (σελ. 649).
  • κδ΄. Ότι Χριστός Ιησούς Κύριος παρεγένετο αμαρτωλούς σώσαι δια μετανοίας. (σελ. 652).
  • κε΄. Περί απαρχών και δεκατών, και όπως οφείλει ο επίσκοπος, ή αυτός μεταλαμβάνειν εξ αυτών, ή ετέροις διανέμειν. (σελ. 660).
  • κς΄. Εις τίνος τύπον και αξίαν έκαστος των εν τω κλήρω τέτακται παρά Θεώ. (σελ. 665).
  • κζ΄. ‘Οτι φρικώδες, άνθρωπον σαυτόν επιρρίπτειν αξιώματί τινι ιερατικώ, ως οι Κορείται, ως Σαούλ, ως Οζίας. (σελ. 669).
  • κη΄. Περί δοχής, και όπως χρη έκαστον τάγμα του κλήρου υπό των προσκαλουμένων τιμάσθαι. (σελ. 672).
  • κθ΄. Τις η αξία του επισκόπου και του διακόνου. (σελ. 676).
  • λ΄. Όπως χρη τους λαικούς πειθαρχείν τοις διακόνοις. (σελ. 677).
  • λα’. Ότι μη χρη  τον διάκονον άνευ του επισκόπου τι πράττειν. (σελ. 677).
  • λβ΄. Ότι μη χρη τον διάκονον παρά γνώμην του επισκόπου διδόναι τινί, επί διαβολή γαρ του επισκόπου τούτο πράξει. (σελ. 677).
  • λγ΄. Όπως χρη τιμάσθαι τους ιερείς, και σεπτούς ηγείσθαι, πνευματικούς όντας γονείς. (σελ. 680).
  • λδ΄. Ότι των αρχόντων και βασιλέων εισί κρείττους οι ιερείς. (σε. 681).
  • λε΄. Ότι παρακελεύονται οι νόμοι καρποφορείν, ωσαύτως και το Ευαγγέλιον. (σελ. 684).
  • λς΄. Υπόμνησις των δέκα του Θεού λογίων, και όπως αυτά ενταύθα διαγορεύουσι. (σελ. 685).
  • λζ΄. Περί κατηγόρων και συκοφαντών, και όπως χρη μη προχείρως πιστεύειν ή απιστείν τούτοις τον κριτήν, αλλά μετά ακριβούς εξετάσεως. (σελ. 689).
  • λη΄. Ότι χρη τους αμαρτάνοντας ιδιαζόντως εξελέγχειν, και τους μετανοούντας προσδέχεσθαι, κατά την του Κυρίου διάταξιν. (σελ. 692).
  • λθ΄. Παραδείγματα περί μετανοίας. (σελ. 692).
  • μ΄. Ότι ου χρη εχθρικώς διακείσθαι προς τον άπαξ ή δεύτερον αμαρτάνοντα. (σελ. 693).
  • μα΄. Όπως δει προσίεσθαι τον μετανοούντα, και όπως διαγίνεσθαι προς αμαρτάνοντας, και πότε εκκόπτειν της Εκκλησίας. (σελ. 696).
  • μβ΄. Ότι χρη απροσωπόληπτον είναι τον κριτήν. (σελ. 700).
  • μγ΄. Όπως χρη τους συκοφάντας τιμωρείσθαι. (σελ. 701).
  • μδ΄. Ότι χρη τον διάκονον επικουφίζειν το βάρος των επισκόπων, και διευθύνειν τα κουφότερα. (σελ. 704).
  • με’. Ότι μη προσήκον Χριστιανοίς αντιλογίαι και διαπληκτισμοί. (σελ. 705).
  • μς΄. Ότι ου χρη τους πιστούς επί απίστων δικάζεσαθαι, ούτε μεν εξ αυτών τινα καλείν εις μαρτυρίαν την κατά Χριστιανών. (σελ. 705).
  • μζ΄. Ότι χρη εν δευτέρα Σαββάτων ποιείσθαι τας δίκας. (σελ, 708).
  • μη΄. Ότι μη χρη την αυτήν επάγειν τιμωρίαν επί πάσης πλημμελείας, αλλά διάφορον, προς το διάφορον του αμαρτάνοντος. (σελ. 708).
  • μθ΄. Οποίους είναι χρη τους κατηγόρους, και μάρτυρας. (σελ. 709).
  • ν΄. Ότι εγχωρεί, τινά και εκ προτέρων κακών μη απιστείσθαι τα δεύτερα.
  • να΄. Ότι ου χρη μονομερείς τας κρίσεις ποιείσθαι.
  • νβ΄. Παράδειγμα του δικαίου κρίματος, η των έξωθεν δικαστών περί τας αποφάσεις ασφάλεια. (σελ. 713).
  • νγ΄. Ότι μη χρη κατ’ αλλήλων έχειν τους πιστούς. (σελ. 716).
  • νδ΄. Ότι χρη τους επισκόπους τα περί ειρήνης διά του διακόνου υπομιμνήσκειν τω λαώ. (σελ. 717).
  • νε΄. Απαρίθμησις διαφόρου προνοίας, και όπως εξ αρχής καθ’ εκάστην γενεάν εκάλεσεν ο Θεός εις μετάνοιαν πάντας. (σελ. 720).
  • νς΄. Ότι θέλημα του Θεού, ομόφρονας είναι τους ανθρώπους περί την ευσέβειαν, παραπλησίως ταις εν ουρανώ δυνάμεσι. (σελ. 721).
  • νζ’. Διατύπωσις Εκκλησίας και κλήρου, και τι έκαστος επιτελείν οφείλει των συναθροιζομένων κληρικών ή λαικών εν τη συνάξει. (σελ. 724).
  • νη΄. Περί συστατικών, ήτοι ξένων, λαικών, κληρικών, επισκόπων. Και ως ου χρεία διαφορείν. (σελ. 737).
  • νθ΄. Ότι χρη έκαστον όρθρου και εσπέρας σπουδαίον είναι περί τας συνάξεις.
  • ξ΄. Παράδειγμα προς ζήλον ενάγον, η Ελλήνων και Ιουδαίων μάταιος συνδρομή επί τους ναούς  και τας συναγωγάς. (σελ. 745).
  • ξα΄. Ότι ουχ όσιον προκρίνειν τα βιωτικά των θείων. (σελ. 748).
  • ξβ΄. Ότι πάντα τα Ελλήνων ασεβήματα αποστρέφεσθαι χρη. (σελ. 752).
  • ξγ. Ότι αργόν ου χρη εσθίειν τινά των πιστών. Ως οι περί Πέτρον αλιείς, και οι λοιποί απόστολοι, οι δε περί Παύλον και Ακύλαν σκηνοποιοί, οι δε περί Ιούδαν Ιακώβου γης εργάται. (σελ. 753).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ

Περί χηρών. (PG 01, σελ. 760 – 806).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟΝ

Περί ορφανών. (PG 01, σελ. 808 – 825).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ

Περί μαρτύρων. (PG 01, σελ. 828 – 908).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΚΤΟΝ

Περί σχισμάτων. (PG 01, σελ. 909 – 992).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΕΒΔΟΜΟΝ

Περί Πολιτείας, και Ευχαριστίας, και της κατά Χριστόν Μυήσεως. (PG 01, σελ. 996 – 1.057).

ΒΙΒΛΙΟΝ ΟΓΔΟΟΝ

Περί Χρισμάτων, και Χειροτονιών, και Κανόνων Εκκλησιαστικών. (PG 01, σελ. 1.061 – 1.156).

___

Κανόνες Αποστολικοί. (σελ. 1.156). (Βρίσκονται στον τόμο Πατρολογίας PG 137, σελ. 35 – 217).

___

Αναγνωρισμοί Κλήμεντος, (λατιν. εις βιβλία δέκα). (σελ. 1.207 – 1.418)

*Προοίμιον, Μαρτυρίαι παλαιών περί των Αναγνωρισμών Κλήμεντος. (σελ. 1.157 – 1.1.72).

*Διατριβή, πραγματεία περί των δέκα βιβλίων των Αναγνωρισμών Κλήμεντος των προς Ιάκωβον τον αδελφόν του Κυρίου. λατιν. (σελ. 1.172 – 1.454).

Προσθήκαι τεμαχίων διασωθέντων Ελληνιστί εκ των Αναγνωρισμών Κλήμεντος. (σελ. 1.455 – 1.473).

  • I. Του αγίου Κλήμεντος επισκόπου Ρώμης, μετά τον απόστολον Πέτρον του αποστολικού θρόνου ηγησαμένου, εις το άγιον Πνεύμα. (σελ. 1.456).
  • II. Έκθεσις ακριβεστάτη περί του πως δει δέχεσθαι τον εξ Εβραίων τη των Χριστιανών πίστει προσερχόμενον. (σελ. 1.456).
  • III. Όπως χρη αναθεματίζειν εγγράφως την αίρεσιν αυτών, τους από Μανιχαίων προσιόντας τη αγία του Θεού καθολική και αποστολική Εκκλησία. (σελ. 1.461).
  • IV. (σελ. 1.472)
  • V. (σελ. 1.472)

Πίναξ των εν το πρώτω τόμω περιεχομένων. (λατινιστί). (σελ. 1.475 – 1.484).

 

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: