Κλειδί Πατρολογίας Migne, Τόμος 36ος (PG 36).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΜΟΣ 36ος (PG 36).

——————————————————————————————————

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, (ο Ναζιανζηνός).

——————————————————————————————————

Περιεχόμενα Τόμου (λατινιστί). (σελ.7).

ΛΟΓΟΙ

Λόγος κζ’. Θεολογικός πρώτος.  Κατά Ευνομιανών προδιάλεξις. (σελ. 12 – 25).

Λόγος κη’. Θεολογικός δεύτερος. Περί Θεολογίας. (σελ. 25 – 72).

Λόγος κθ’. Θεολογικός τρίτος. Περί Υιού. (σελ. 73 – 104).

Λόγος λ’. Θεολογικός τέταρτος. Περί Υιού. (σελ. 104 – 133).

Λόγος λα’. Θεολογικός πέμπτος. Περί του αγίου Πνεύματος. (σελ. 133 – 172).

Λόγος λβ’. Περί της εν διαλέξεσιν ευταξίας, και ότι ου παντός ανθρώπου, ούτε παντός καιρού το περί Θεού διαλέγεσθαι. (σελ. 173 – 212).

Λόγος λγ’. Προς Αρειανούς, και εις εαυτόν. (σελ. 213 – 237).

Λόγος λδ’. Εις τους Αιγύπτου επιδημήσαντας. (σελ. 241 – 256).

Λόγος λε’. Εις τους μάρτυρας, και κατά Αρειανών. (σελ. 257 – 261).

Λόγος λς’. Εις εαυτόν, και προς τους λέγοντας επιθυμείν αυτόν της καθέδρας Κωνσταντινουπόλεως, και εις την του λαού προθυμίαν, ην επεδείξαντο εις αυτόν. (σελ. 265 – 280).

Λόγος λζ’. Εις το ρητόν του Ευαγγελίου· «ότε ετέλεσεν ο Ιησούς τους λόγους τούτους,» και τα εξής. (σελ. 281 – 308).

Λόγος λη’. Εις τα Θεοφάνια είτουν Γενέθλια του Σωτήρος. (σελ. 312 – 333).

Λόγος λθ’. Εις τα άγια Φώτα. (σελ. 336 – 360).

Λόγος μ’. Εις το άγιον Βάπτισμα. (σελ. 360 – 425).

Λόγος μα’. Εις την Πεντηκοστήν. (σελ. 428 – 452).

Λόγος μβ’. Συντακτήριος, εις την των ρν’ επισκόπων παρουσίαν. (σελ. 457 – 492).

Λόγος μγ’. Εις τον μέγαν Βασίλειον, επίσκοπον Καισαρείας Καππαδοκίας, επιτάφιος. (σελ. 493 – 605).

Λόγος μδ’. Εις την καινήν Κυριακήν. (σελ. 608 – 621).

Λόγος με’. Εις το άγιον Πάσχα. (σελ. 624 – 664).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Σημασία εις τον Ιεζεκιήλ. (σελ. 665 – 669).

Μετάφρασις εις τον Εκκλησιαστήν. (σελ. 669). (Όρα εις τα έργα του αγίου Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, του θαυματουργου, στον τόμο 40 της Πατρολογίας).

Εκ του προς αστρονόμους λόγου. (σελ. 675 – 678).

Λειτουργία αγίου Γρηγορίου εκ της Κοπτικής γλώσσης μεταφρασθείσα. (λατινιστί).  (σελ. 677 – 700).

Η θεία λειτουργία του εν αγίοις πατρός ημών Γρηγορίου, (η Αλεξανδρινή). (σελ. 700 – 733).

  • Ευχή μετά την ετοιμασίαν του αγίου θυσιαστηρίου.
  • Ευχή του αγίου Ευαγγελίου.
  • Ευχή του καταπετάσματος.
  • Ευχή άλλη καταπετάσματος παρ’ Αιγυπτίοις.
  • Ευχή του ασπασμού.
  • Ευχή άλλη του ασπασμού.
  • Αρχή της προσκομιδής.
  • Εκφωνήσει.
  • Υψώσει την κεφαλήν και εκφωνήσει.
  • Εκφωνήσει.
  • Προοίμιον της κλάσεως.
  • Ευχή της κλάσεως.
  • Ευχή άλλη της κλάσεως.
  • Ευχή άλλη της κλάσεως.
  • Ευχή της κεφαλοκλισίας.
  • Ευχή άλλη ομοίως.
  • Ευχή της ελευθερίας.
  • (Μετάληψις των αγίων μυστηρίων).
  • Ευχή ευχαριστίας μετά την μετάληψιν των αγίων μυστηρίων.
  • Ευχή της κεφαλοκλισίας.

Εξορκισμός για την εκδίωξη πονηρών πνευμάτων. (τεμάχια). (σελ. 733)

ΣΧΟΛΙΑΣΤΑΙ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Προοίμιον. (λατινιστί). (σελ. 745 – 756).

1

(Ηλίας μητροπολίτης Κρήτης : Σχόλια εις τον άγιον Γρηγόριον τον Ναζιανζηνό, ομιλίαι ιθ’). Εξήγησις εις τις ομιλίες του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, πονηθείσα τω ευτελεί μητροπολίτη Κρήτης Ηλία, υπερορίω τυγχάνοντι. (σελ. 757 – 898).

  • Προθεωρία. (σελ. 757 – 759).
  • Ομιλία κζ’. (σελ. 759 – 766).
  • Ομιλία κη’. (σελ. 766 – 796).
  • Ομιλία κ’. (σελ. 796 – 803).
  • Ομιλία κθ΄. (σελ. 803 – 815).
  • Ομιλία λ’. (σελ. 815 – 823).
  • Ομιλία λα’. (σελ. 823 – 847).
  • Ομιλία λβ’. (σελ. 847 – 864).
  • Ομιλία ς’. (σελ. 864 – 873).
  • Ομιλία κγ’. (σελ. 873 – 877).
  • Ομιλία κβ’. (σελ. 877 – 880).
  • Ομιλία λγ’. (σελ. 880 – 883).
  • Ομιλία κς’. (σελ. 883 – 890).
  • Ομιλία λς’. (σελ. 890 – 891).
  • Ομιλία γ’. (σελ. 891 – 892).
  • Ομιλία θ’. (σελ. 892).
  • Ομιλία ιγ’. (σελ. 892 – 893).
  • Ομιλία η’. (σελ. 893 – 894).
  • Ομιλία ιζ’. (σελ. 894 – 897).
  • Ομιλία ι’. (σελ. 897 – 898).

Προσθήκαι εις τα υπό του Ηλία Κρήτης σχόλια. (σελ. 898 – 902).

  • Ομιλία κζ’. (σελ. 897 – 899).
  • Ομιλία κη’. (σελ. 899 – 900).
  • Ομιλία κθ’. (σελ. 900).
  • Ομιλία λ’. (σελ. 900 – 901).
  • Ομιλία λα’. (σελ. 901).
  • Ομιλία λβ’. (σελ. 901-902).
  • Ομιλία ς’. (σελ. 902).
  • Ομιλία κγ’. (σελ. 902).
  • Ομιλία κβ’. (σελ. 902).
  • Ομιλία λγ’. (σελ 902).

2

Βασιλείου και άλλων σχόλια εις τος λόγους του Αγίου Γρηγορίου. (σελ. 903 – 916).

Πίνακες πέντε των συγγραφέων, ους αναφέρει Ηλίας ο Κρήτης εις τους υπ’ αυτού σχολιασθέντας λόγους του αγίου Γρηγορίου. (ελληνολατινιστί). (σελ. 917 – 932).

3

Νικήτα Σερρών υπομνήματα εις τους λόγους α’ και ια’ του αγίου Γρηγορίου. (σελ. 933- 944).

Λόγος α’, ερμηνευθείς υπό του μακαριωτάτου και υπερτίμου μητροπολίτου Ηρακλείας κυρού Νικήτα των Σερρών. (σελ. 944 – 969).

Ερμηνεία εις τον β’ λόγον του Θεολόγου. (σελ. 969 – 984).

4

Νόννου συναγωγή και εξήγησις, ων εμνήσθη ιστοριών ο εν αγίοις πατήρ ημών Γρηγόριος των εν τω πρώτω στηλιτευτικώ κατά Ιουλιανού. (σελ. 985 – 1.036).

  • α’. Περί Εμπεδοκλέους και Αρισταίου, και Εμπεδοτίμου, και Τροφωνίου.
  • β’. Περί του Πρωτέως.
  • γ’. Περί Ηρακλέους και της πυράς αυτού.
  • δ’. Περί της Πέλοπος κρεουργίας.
  • ε’. Περί της των Φρυγών εκτομής.
  • ς’. Περί του Μίθρου.
  • ζ’. Περί της εν Ταύροις ξενοκτονίας.
  • η’. Περί της επί Τραίαν θυσίας της βασιλικής κόρης.
  • θ’. Περί του Μενοικέως.
  • ι’. Περί των Σκεδάσου θυγατέρων.
  • ια’. Περί των Λακωνικών εφήβων.
  • ιβ’. Περί της Αρτέμιδος.
  • ιγ’. Περί του κωνείου του Σωκράτους.
  • ιδ’. Περί του Επικτήτου σκέλους.
  • ιε’. Περί Αναξάρχου.
  • ις’. Περί του Κλεομβρότου πηδήματος.
  • ιζ’. Περί των κυάμων.
  • ιη’. Περί Θεανούς.
  • ιθ’. Περί Επαμινώνδα.
  • κ’. Περί των ανιπτοπόδων και χαμαιευνών.
  • κα’. Περί Σόλωνος απληστίας.
  • κβ’. Περί Σωκράτους φιλοκαλίας.
  • κγ’. Περί Πλάτωνος λιχνείας.
  • κδ’. Περό Ξενοκράτους οψοφαγίας.
  • κε’. Περί Διογένους στωμυλίας.
  • κς’. Περί του ενοικούντος τον πίθον.
  • κζ’. Περί του Επικούρου.
  • κη’. Περί του Κράτητος.
  • κθ’. Περί του τριβωνίου.
  • λ’. Περί του Αντισθένους.
  • λα’. Περί του φιλοσόφου πανημέρου στάντος εν τω ηλίω.
  • λβ’. Περί της Ποτιδαίας.
  • λγ’. Περί του Αρκαδικού ζητήματος.
  • λδ’. Περί του Αριστοτέλους και του Ευρίπου.
  • λε’. Περί του Κλεάνθους και του φρέατος.
  • λς’. Περί της Ηρακλείτου κατηφείας.
  • λζ’. Περί των φαλλών.
  • λη’ – λθ’. Κατά των απύγων και μελαμπύγων.
  • μ’. Περί του σεμνού Πανός.
  • μα΄. Περί του Βουθοίνα.
  • μβ’. Περί του Τριεσπέρου.
  • μγ’. Περί του Ειδωλιανού και Καυσιταύρου.
  • μδ’. Περί της Κερδαλής και του Μίνωος.
  • με’. Περί του Μελάμποδος και του Πρωτέως.
  • μς’. Περί του Αιτναίου πυρός.
  • μζ’. Περί της εν τω Μίθρα κολάσεως.
  • μη’. Περί του Εχέτου και Φαλάριδος.
  • μθ’. Περί της ύδρας.
  • ν’. Περί της Παταρικής χίμαιρας.
  • να’. Περί του Κερβέρου.
  • νβ’. Περί της Σκύλλης.
  • νγ’. Περί Χαρύβδεως.
  • Ένθεν μεν Σκύλλη, ετέρωθι δε δία Χάρυβδις.
  • νδ’. Περί της του ‘Αδου κυνέης.
  • νε’. Περί δακτυλίου του Γύγου.
  • νς’. Περί των Λινδίων.
  • νζ’. Περί τοις εν Ταύροις ξενοκτονίας.
  • νη’. Περί Λακώνων ξαινομένων τω αίματι.
  • νθ’. Περί του κατατέμνεσθαι τους Φρύγας.
  • ξ’. Περί του Κυνοσάργεος.
  • ξα’. Περί του Ξάνθου και της Χαλκίδος.
  • ξβ’. Περί του Παλαμήδου.
  • ξγ’. Περί του κολοιού.
  • ξδ’. Περί γραός διασεισθείσης τον ώμον.
  • ξε’. Περί κυκλόπων.
  • ξς’. Περί αλουργίδος.
  • ξζ’. Περί της γεωργίας και ναυπηγίας.
  • ξη’. Περί του Κελεού και Ικαρίου.
  • ξθ’. Περί του θρησκεύειν και μυείσθαι.
  • ο’. Περί του θύειν και αστρονομείν.
  • οα’. Περί της ονειρομαντείας.
  • οβ’. Περί της οιωνιστικής.
  • ογ’. Περί των Σκυθικών δούλων.
  • οδ’. Περί Θετταλικού ίππου.
  • οε’. Περί της του Πλάτωνος πολιτείας.
  • ος’. Περί της του Ησιόδου Θεογονίας.
  • οζ’. Περί Ορφέως και κιθάρας.
  • οη’. Περί Φάνητος και Ηρικαπαίου.
  • οθ’. Περί Ομήρου.
  • π’. Περί Ωκεανού και Τηθύος.
  • πα’. Περί Διός και Ήρας.
  • πβ’. Περί της Ήρας δεδεμένης.
  • πγ’. Περί φόβου των Θεών.
  • πδ’. Περί συννεύσεως των οφρυών.
  • πε’. Περί του Άρεως τιτρωσκομένου.
  • πς’. Περί του εραστού της Αφροδίτης.
  • πζ’. Περί των πολέμων.
  • πη’. Περί Κρόνου και του Ουρανού.
  • πθ’. Περί της του Διός προς τον Κρόνον επαναστάσεως.
  • Ϟ’. Περί του Κερδώου.
  • Ϟα’. Περί Διός πάντα γινομένου.
  • Ϟβ’ – Ϟε’. (λατινιστί).
  • Ϟς’. Περί του Λοξίου.
  • Ϟζ’. Περί γέλωτος αμετρίας.
  • Ϟη’. Περί του επί δαίτα τρέχειν τον Δία.

Νόννου συναγωγή και εξήγησις, ων εμνήσθη ιστοριών ο εν αγίοις πατήρ ημών Γρηγόριος των εν τω κατά Ιουλιανού στηλιτευτικώ δευτέρω. (σελ. 1.036 – 1.058).

  • α’. Περί του Αριάδνης στεφάνου.
  • β’. Περί της Βερονίκης.
  • γ’. Περί του κύκνου.
  • δ’. Περί του ταύρου.
  • ε’. Περί του λέοντος.
  • ς’. Περί του Οφιούχου.
  • ζ’. Περί του Σαλμωνέως.
  • η’. περί του Ζωπύρου.
  • θ’. Περί του Κύρου του Παρυσάτιδος.
  • ι’. Περί του Ιστιαίου.
  • ια’. Περί των εκατονταχείρων.
  • ιβ’ .Περί της αμπώτιδος.
  • ιγ’. Περί των Ηλυσίων πεδίων.
  • ιδ’. Περί του, Εταίρε, και Προπίνειν.
  • ιε’. Περί της Αθηνάς και των αυλών.
  • ις’. Περί των λίχνων δαιμόνων.
  • ιζ’ – ιη’. (λατινιστί).
  • ιθ’. Περί του λέβητος μη φθεγγομένου.
  • κ’. Περί της Πυθίας.
  • κα’. Περί της Κασταλίας.
  • κβ’. Περί του Απόλλωνος αφώνου.
  • κγ’. Περί της Δάφνης.
  • κδ’. Περί Διονύσου ανδρογύνου.
  • κε’. Περί Σεμέλης.
  • κς’. Περί του Ηφαίστου.
  • κζ’. Περί Αθηνάς και δράκοντος.
  • κη’. Περί Ηρακλέους μαινομένου.
  • κθ’. Περί Διός πάντα γινομένου.
  • λ’. Περί τάφου του Διός.
  • λα’. (λατινιστί).
  • λβ’. Περί Νείλου.
  • λγ’. Περί Ίσιδος και Μενδησίων.
  • λδ’. Περί του Πριάπου και του Πανός.
  • λε’. Περί θεών διεσπασμένων.
  • λς’. Περί του Κωκυτού και Πυριφλεγέθοντος.
  • λζ’. Περί Ταντάλου.
  • λη’. Περί Τιτύου.
  • λθ’. Περί Ιξίωνος.
  • μ’. Περί Προμηθέως.
  • μα’. Περί της Κυκλωπείας τιμής.
  • μβ’. Περί στηλών Ηρακλείων.
  • μγ’. Περί του φαλλού.

Του αββά Νόννου συναγωγή και εξήγησις, των ελληνικών ιστοριών, ων εμνήσθη ο πάνσοφος και εν αγίοις μέγας Γρηγόριος ο Θεολόγος εις τον επιτάφιον του εν αγίοις Πατρός ημών και μεγάλου Βασιλείου. (μγ’. της σειράς των λόγων του Γρηγορίου). (σελ. 1.058 – 1.066 ).

  • α’. Περί του Πέλοπος.
  • β’. Περί του Κέκροπος.
  • γ’. Περί Αλκμαίωνος.
  • δ’ Περί Αιακού.
  • ε’. Περί Ηρακλέους.
  • ς’. Περί της Ελαφηβόλου, και Ωρίωνος, και Ακταίωνος.
  • ζ’. Περί του Πηγάσου.
  • η’. Περί του λαβυρίνθου.
  • θ’. Περί των Γαδείρων.
  • ι’. Περί ίππου του διαρρήξαντος τα δεσμά.
  • ια’. Περί των σπαρέντων και φυέντων αυθημερόν γιγάντων.
  • ιβ’. Περί των επταπύλων Θηβών.
  • ιγ’. Περί του Μαυσώλου του Καρός.

Του αυτού μοναχού Νόννου εξήγησις των ελληνικών ιστοριών, ων εμνήσθη ο πάνσοφος και θείος Γρηγόριος εν τω Εις τα άγια Φώτα λόγω. (λθ’. της σειράς των λόγων του Γρηγορίου). (σελ. 1.065 – 1.072).

  • α’. Περί του Διός.
  • β’. Περί της αρπασθείσης Κόρης.
  • γ’. Περί του ωδίνοντος μηρού ατελές κυήμα.
  • δ’. Περί της Αφροδίτης και των αισχρών μυστηρίων αυτής.
  • ε’. Περί της των Ταύρων ξενοκτονίας.
  • ς’. Περί του Τροφωνίου.
  • ζ’. Περί της Δωδωναίας δρυός.
  • η’. Περί της Κασταλίας.
  • θ’. Περί των κολάσεων του Μίθρου.
  • ι’. Περί της Ίσιδος.
  • ια’. Περί των Μενδησίων τράγων.
  • ιβ’. Περί του Νείλου.
  • ιγ’. Περί των κνωδάλων και των ερπετών ων εσέβοντο οι Αιγύπτιοι.

5

Βασιλείου επισκόπου Καισαρείας του νεωτέρου· σχόλια εις τους λόγους του Αγίου Γρηγορίου. (σελ. 1.073 – 1.205).

  • Βασίλειος ελάχιστος, ο Καισαρείας Καππαδοκίας, τω φιλοχρίστω δεσπότη Κωνσταντίνω Αυτοκράτορι. (σελ. 1.073 – 1.080).
  • Σχόλια εις τον α’ λόγο των κατά Ιουλιανού στηλιτευτικών. (δ’ της σειράς). (σελ. 1.080 – 1.124).
  • Σχόλια εις τον β’ λόγο των κατά Ιουλιανού στηλιτευτικών. (ε’ της σειράς). (σελ. 1.125 – 1.160).
  • Σχόλια εις τον εις Ήρωνα φιλόσοφον λόγον. (κε’ της σειράς). (σελ. 1.160 – 1.179).
  • Σχόλια εις τον επιτάφιον Καισαρίου. (ζ’ της σειράς). (σελ. 1.181 – 1.204).
  • Σχόλιο περί λόγου και αναλογίας. (σελ. 1.204 – 1.205).

6

Σχόλια ανωνύμου εις τον α’ κατά Ιουλιανού στηλιτευτικών λόγον. (δ’ της σειράς). (σελ. 1.205 – 1.244).

Σχόλια ανωνύμου εις τον β’ κατά Ιουλιανού στηλιτευτικών λόγον. (ε’ της σειράς). (σελ. 1.245 – 1.256).

Τάξις των λόγων του αγίου Γρηγορίου εν τη παρούση εκδόσει της Πατρολογίας, μετά παραβολής προς τας προγενεστέρας εκδόσεις. Τάξις των λόγων του αγίου Γρηγορίου εν ταις προγενεστέραις εκδόσεσι της Πατρολογίας, μετά παραβολής προς την παρούσαν. (λατινιστί). (σελ. 1.257 – 1.260).

Πίναξ αναλυτικός. (λατινιστί). (σελ. 1.261 – 1.366).

Πίναξ περιεχομένων. (λατινιστί). (σελ. (1.366)

Advertisements
Σχολιάστε

3 Σχόλια

  1. Αδάμ Κιτσικούδης

     /  Ιουλίου 12, 2016

    Ομιλία του μεγάλου Βασιλείου εις τον μαρτυρά άγιο Αθηνογένη.
    Που μπορώ να την βρω;

    Απάντηση
    • Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού / Πάλαι μεν Ελληνιστί συγγραφείς υπό Μαυρικίου διακόνου της Μεγάλης Εκκλησίας. Νυν δε δεύτερον μεταφρασθείς αμέσως εκ του Ελληνικού Χειρογράφου Συναξαριστού και μεθ’ όσης πλείστης επιμελείας ανακαθαρθείς, διορθωθείς, πλατυνθείς, αναπληρωθείς, σαφηνισθείς, υποσημειώσεσι διαφόροις καταγλαϊσθείς, και εις τρεις Τόμους διαιρεθείς, υπό Νικοδήμου Αγιορείτου. http://tinyurl.com/zxyhocb

      Στον Τρίτο Τόμο (Μαίου – Αυγούστου), σελ. 186 βλέπουμε:

      Την ίδια ημέρα (16 Ιουλίου) εορτάζουν δύο άγιοι με αυτό το όνομα. Ο Επίσκοπος Πηδαχθόης (εκ ξίφους ανηρέθη), και ο μαθητής του (πυρί τελειούται).

      Αναφορά στον δεύτερο γίνεται στον Λόγο του Μεγάλου Βασιλείου : Των περί του Αγίου Πνεύματος, ΚΘ’ κεφάλαιο : Ἀπαρίθμησις τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ διαφανῶν, ὅσοι ἐχρήσαντο ἐν τοῖς συγγράμμασιν ἑαυτῶν τῇ φωνῇ σύν. (Basilius Theol., De spiritu sancto (2040: 003) “Basile de Césarée. Sur le Saint–Esprit, 2nd edn.”, Ed. Pruche, B. Paris: Cerf, 1968; Sources chrétiennes 17 bis.
      Chapter 29, section 73, line 44)

      Εκεί διαβάζουμε : Εἰ δέ τις καὶ τὸν ὕμνον Ἀθηνογένους ἔγνω, ὃν ὥσπερ
      ἄλλο τι ἐξιτήριον τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ καταλέλοιπεν, ὁρμῶν
      ἤδη πρὸς τὴν διὰ πυρὸς τελείωσιν, οἶδε καὶ τὴν τῶν μαρτύρων
      γνώμην ὅπως εἶχον περὶ τοῦ Πνεύματος.

      Στον Δεύτερο Τόμο (Ιανουαρίου – Απριλίου), σελ. 203 βλέπουμε στο κάτω μέρος στην υποσημείωση, το ίδιο απόσπασμα από τον Μέγα Βασίλειο :

      Ἔδοξε τοῖς πατράσιν ἡμῶν μὴ σιωπῇ τὴν χάριν τοῦ ἑσπερινοῦ φωτὸς δέχεσθαι· ἀλλ’ εὐθὺς φανέντος εὐχαριστεῖν.
      Καὶ ὅστις μὲν ὁ πατὴρ τῶν ῥημάτων ἐκείνων τῆς ἐπιλυχνίου εὐχαριστίας, εἰπεῖν οὐκ ἔχομεν· ὁ μέντοι λαὸς ἀρχαίαν
      ἀφίησι τὴν φωνὴν, καὶ οὐδενὶ πώποτε ἀσεβεῖν ἐνομίσθησανοἱ λέγοντες· «Αἰνοῦμεν Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον
      Πνεῦμα Θεοῦ.»
      Εἰ δέ τις καὶ τὸν ὕμνον Ἀθηνογένους ἔγνω, ὃν ὥσπερ ἄλλο τι ἐξιτήριον τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ καταλέλοιπεν,
      ὁρμῶν ἤδη πρὸς τὴν διὰ πυρὸς τελείωσιν, οἶδε καὶ τὴν τῶν μαρτύρων γνώμην ὅπως εἶχον περὶ τοῦ Πνεύματος.

      Επίσης στην σειρά Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, στόν τόμο 45 (https://books.google.gr/books?id=YREbAAAAIAAJ&redir_esc=y&hl=el), Συνέχεια Θεοφάνη ή «Συνεχισταί Θεοφάνους» ή «Οἱ μετὰ Θεοφάνην» (λατ. Scriptores post Theophanem), σελίδα 464, γίνεται αναφορά στον άγιο :

      ἐκεῖθεν πρὸς Νικαίαν ἐφίσταται, πόλιν ἀρχαιόπλουτον καὶ πολύανδρον. ἀπὸ δὲ ταύτης εἰς φροντιστήριον μοναχῶν πρὸς τὰς ἐπορείας κείμενον ἀφίκετο τοῦ ἐκεῖσε δοξαζομένου μάρτυρος Ἀθηνογένους·

      Απάντηση
    • Ἀδάμ Κ. Κιτσικούδης

       /  Φεβρουαρίου 4, 2017

      Το ἑλληνικόν μαρτύριον τοῦ Ἁγίου τούτου Ἀθηνογένους σώζεται ἐν τῆ Μεγίστη Λαύρα, οὗ ἡ ἀρχή, » Ἐπί Διοκλητιανοῦ τοῦ βασιλέως ἦν πολλή μανία».
      πού μπορῶ να το βρῶ;

      Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: