Κλειδί Πατρολογίας Migne, Τόμος 28ος (PG 28).

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ, ΤΟΜΟΣ 28ος (PG 28).

Περιεχόμενα Τόμου (λατινιστί). (σελ.7).

Πρόλογος (λατινιστί). (σελ. 9 – 20).

Κατάλογος χειρογράφων και εκδόσεων (λατινιστί). (σελ. 20 – 22).

Περί της σαρκώσεως του Θεού Λόγου. (σελ. 25 – 29).

Μαρτυρίαι ἐκ τῆς Γραφῆς, τῆς κατὰ φύσιν κοινωνίας, ἐκ τοῦ ὁμοίως εἶναι τὸν Πατέρα, καὶ τὸν Υἱὸν, καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα πρὸς θεωρίαν δυσέφικτον, καὶ μίαν ἔχειν ἐνέργειαν. (σελ. 29 – 80).

  1. Περί ελευθερίας.
  2. Περί ζωοποιήσεως.
  3. Περί χειροτονίας.
  4. Περί νομοθεσίας.
  5. Περί κυριότητος.
  6. Ότι ο Πατήρ Κύριον τον Υιόν καλεί, και ο Απόστολος το Πνεύμα και Κύριον και Θεόν λέγει, ως και τον Υιόν.
  7. Ότι η Τριάς αποστέλλει αποστόλους.
  8. Ότι η αγία Τριάς δείκνυται καθήσθαι επί θρόνου υψηλού.
  9. Περί του καθήσθαι το Πνεύμα.
  10. Ότι η Τριάς ήγειρε τον Χριστόν κατά την σάρκα εκ νεκρών.
  11. Ότι η Τριάς υφ’ εαυτής δοξάζεται.
  12. Περί δοξολογίας Πνεύματος αγίου.
  13. Ότι πάρεστη πάντη η Τριάς.- Περί Πατρός.
  14. Περί Υιού.
  15. Περί Πνεύματος.
  16. Ότι ουδείς γινώσκει την Τριάδα.
  17. Ότι και εν τη Παλαιά η Τριάς την ενέργειαν την ιδίαν ενδείκνυται.
  18. Ότι η Τριάς παρακαλεί. Παράκλητος γαρ δια το παρακαλείν και σώζειν λέγεται, ως Θεός και Σωτήρ.
  19. Περί της Τριάδος.
  20. Ότι το Πνεύμα του Θεού ποτέ η Γραφή του Πατρός καλεί, ποτέ του Υιού, ποτέ καθ’ εαυτό ονομάζει. Ου γάρ εν συγχύσει, αλλ’ αδιαιρέτως κηρύσσεται.
  21. Ότι προτάττεται του Πατρός ο Υιός.
  22. Προς τους λέγοντας το, εξ’ ου, και δι’ ου, διαφέρειν, και διδόντας το μεν, εξ’ ου, τω Πατρί, το δε, δι’ ου, τω Υιώ ως έλαττον.
  23. Ότι Πατρός, και Υιού, και αγίου Πνεύματος εστί τινα κοινά ονόματα, ώσπερ το, Θεός, το, Κύριος, Άγιος, Αγαθός, Πνεύμα, και άλλα τινά τοιαύτα.
  24. Ότι όσα ο Χριστός ποιεί, και το άγιον Πνεύμα ποιεί.
  25. Ότι ο Πατήρ, και ο Υιός, και το Πνεύμα το άγιον ωδήγησε τον Ισραήλ.
  26. Ότι ο Υιός αληθινός Θεός.
  27. Ότι μέγας Θεός εκλήθη ο Υιός.
  28. Προς τους εκλαμβάνοντας εις ύβριν το, »ουκ ήλθον ποιήσαι το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με Πατρός».
  29. Προς τους λέγοντας, ότι ειπείν τον Σωτήρα τη μητρί των υιών Ζεβεδαίου. Τι θέλεις; ως αγνοούντος εστιν.
  30. Προς τους λέγοντας εν υπηρέτου τάξει κείσθαι τον Υιόν, δια το προσφέρειν τω Πατρί τν ανθρωπότητα.
  31. Προς τους δουλεύοντας λέξεσι, και μη τοις νοήμασι των θείων Γραφών, και ποιούντας τον Πατέρα Θεόν του Υιού.
  32. Προς τους λέγοντας μέγαν Θεόν είναι τον Πατέρα τον δε Υιόν μη ίσον.
  33. Ότι ώσπερ ο Πατήρ Κύριος Σαβαώθ, ούτως και ο Υιός ομοίως.
  34. Προς τους λέγοντας, ήττον είναι το Πνεύμα του Χριστού, επειδή αρραβών εκλήθη, μέρος, φησιν, εστί.
  35. Προς τους λέγοντας τον Υιόν μη είναι της ουσίας του Πατρός, ότι μία εξουσία και δύναμις, και βασιλεία, και θεότης του Πατρός και του Υιού.
  36. Ότι ο Υιός το όνομα του Πατρός έχει, ως Θεός και Κύριος.
  37. Ότι οι Ιουδαίοι υιοί σκότους εκλήθησαν.
  38. Ότι το φώς των Ιουδαίων αφηρέθη απ’ αυτών.
  39. Ότι ειώθασιν οι αιρετικοί λέγειν, ότι τα λεγόμενα διά των προφητών ως εκ προσώπου του αγίου Πνεύματος είρηται, όθεν νομίζουσι το Πνεύμα το άγιον ποιείν ήττον του Θεού, κακώς. Διά το λεγειν τον Ψαλμόν »Δεύτε προσκυνήσωμεν αυτώ», ως αν προσκυνούντος του Πνεύματος συν τοις ανθρώποις.
  40. Ότι λέγουσι το Πνεύμα αγιαστικόν είναι.
  41. Πάλιν ο αιρετικός, θέλων δείξαι, ότι το Πνεύμα Κύριον καλεί τον Λόγον του Θεού, λέγει.
  42. Προς τους λέγοντας ότι αιτεί ο Υιός.
  43. Περί του ομοιοτρόπως δεδόσθαι τον νόμον υπό του Πνεύματος, ότε εδόθη ο νόμος τη Πεντηκοστή, ως εν τω όρει Σινά.
  44. Ότι λέγουσιν οι αιρετικοί,  ότι το Πνεύμα δώρον εστι παρά Θεού.
  45. Ότι του Πατρός και του Υιού την συμφωνίαν απολογείται ο Θεός Λόγος.
  46. Πως η αγαθότης του Θεού ενδείκνυται.
  47. Όπως παντες οι προφήται, ομού συναχθέντες, την μνήμην οικονομίας επλήρωσαν.
  48. Ότι η Τριάς ομοούσιος.
  49. Ότι το βλασφημήσαι εις τον Υιόν εις την αγίαν Τριάδα βλασφημήσαι εστι.
  50. Τι εστιν Ευαγγέλια;
  51. Περί αγγέλων.
  52. Τι δε έργον των επουρανίων δυνάμεων υπάρχει;
  53. Τι εστιν άνθρωπος;
  54. Ότι σύνθετος ο άνθρωπος, και ουχ απλούς, ουδέ εξ ομοειδών μερών, αλλ’ εξ ασωμάτου νου, και σώματος του επιθυμητικού, ήτοι εμψύχου.

Καθολική επιστολή. Τοις κατά τόπον αδελφοίς αντιποιουμένοις πίστεως και σωτηρίας, και τοις κατ’ Αίγυπτον, και Συρίαν, και Κιλικίαν, και Φοινίκην, και Αραβίαν, Ορθοδόξοις επισκόποις, Αθανάσιος και οι συνεπίσκοποι εν Κυρίω χαίρειν. (σελ. 81 – 84)

Ἔλεγχος τῆς ὑποκρίσεως τῶν περὶ Μελέτιον, καὶ Εὐσέβιον τὸν Σαμοσατέα κατὰ τοῦ Ὁμοουσίου. (σελ. 85 – 88).

Περί της σαρκώσεως του Θεού Λόγου. (σελ. 89 – 96).

Περὶ τῆς ἀϊδίου ὑπάρξεως τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος σὺν Θεῷ, καὶ πρὸς τοὺς Σαβελλίζοντας. (σελ. 96 – 121).

Ότι εις ο Χριστός. (σελ. 121 – 132)

Περί Σαββάτων και Περιτομής, εκ της Εξόδου. (σελ. 133 – 141).

Ομιλία εις τον σπόρον. (σελ. 144 – 168).

Εις το »πορευθέντες εις την απέναντι κώμην, ευρήσετε πώλον δεδεμένον». (σελ. 169 – 185).

Εις το Πάθος του Κυρίου και εις τον Σταυρόν. (σελ. 185 – 249).

Εις το Πάθος. (σελ. 249)

Περί παρθενίας, ήτοι περί ασκήσεως. (σελ. 252 – 281).

Σύνοψις επίτομος της θείας Γραφής, Παλαιάς και Νέας Διαθήκης. (σελ. 284 – 432). Εισί δε και άλλα βιβλία διάφορα παρά τα προλεχθέντα εκατέρας Διαθήκης, της Παλαιάς δηλαδή και Νέας, τα μεν αντιλεγόμενα, τα δε απόκρυφα. (σελ. 432). Τα δε απόκρυφα παλιν της Παλαιάς Διαθήκης ταύτα. (σελ. 432). Της Νέας πάλιν Διαθήκης αντιλεγόμενα ταύτα. (σελ. 432 – 433). Ποίαι και πόσαι παραδόσεις εισί της θείας Γραφής, είτε ουν από Εβραικού εις το Ελληνικόν ερμηνείαι, και τίνες οι ταύτην ερμηνεύσαντες, και πότε. (σελ. 433 – 436). Τίνα εστί τα μνημονευόμενα εν ταις γραφαίς βιβλία ως όντα, ουχ ευρισκόμενα δε. (σελ. 436 – 437).

Διάλογος εν τη κατά Νικαίαν Συνόδω προς Άρειον. (σελ. 439 – 501).

Λόγος κατά πασών των αιρέσεων. (σελ. 501 – 524).

Δια τι εκλήθη ο Μελχισεδέκ »Απάτωρ, Αμήτωρ και Αγενεαλόγητος.» Ἱστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. (σελ. 525 – 530).

(Επιστολή) προς τον ευσεβέστατον βασιλέα Ιωβιανόν. (σελ. 532).

Περί Όρων. (σελ. 533 – 553).

Διδασκαλία προς Αντίοχον Δούκαν. (σελ. 556 – 589).

(Ετέρα διδασκαλία) προς Αντίοχον άρχοντα. (σελ. 589 – 597).

Προς Αντίοχο άρχοντα, περί πλείστων και αναγκαίων ζητημάτων, των εν ταις θείαις Γραφαίς απορουμένων, και παρά πάσι Χριστιανοίς γινώσκεσθαι οφειλόμενων (εις ερωτήσεις και αποκρίσεις ρλζ’. (σελ. 597 – 700).

Έτεραι λύσεις αποριών εκ των ιερών Ευαγγελίων, εις ερωτήσεις και αποκρίσεις λς’. (σελ. 700 – 708).

Εκ περικοπής λόγος περί των αγίων εικόνων. (σελ. 709).

Ρήσεις και ερμηνείαι παραβολών του Αγίου Ευαγγελίου. (σελ. 712 – 773).

(Ερωτήσεις και αποκρίσεις α’ – μδ’). (σελ. 712 – 727).

Περί δόξης (με’ – μς’). (σελ.728 -729).

Εκ του παλαιού διάφοροι ερμηνείαι (μζ’ – οε’). (σελ. 729 – 744).

Εκ των ψαλμών (οζ’ – Ϟ΄). (σελ. 744 – 752).

Εξ επιστολών Παύλου. (Ϟα΄ – ρλ’). (σελ. 753 – 773).

Έτεραι τινες ερωτήσεις (κ’). (σελ. 774 – 796).

Λόγος εἰς τὸ θαῦμα τὸ γεγονὸς ἐν Βηρυτῷ, περὶ τῆς τιμίας καὶ σεβασμίας εἰκόνος τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν. (σελ. 797 – 805). Περί της εικόνας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του γενομένου θαύματος εν Βερητώ τη πόλει. (σελ. 805 -812).

(Περί της αυτής υποθέσεως, λατινιστί). (σελ 813 – 824).

Εκ του κατά Λατίνων λόγου. (σελ. 824 – 832).

Σύνταγμα διδασκαλίας προς μονάζοντας, και πάντας Χριστιανούς, κληρικούς τε και λαικούς. (σελ. 836 – 845).

Διατύπωσις των θελόντων εν ησυχία διάγειν. (σελ. 845 – 849).

Προς Κάστορα τον Μακαριώτατον περί των κανονικών των κοινοβίων διατυπώσεων. (επιστολή α΄). (σελ. 849 – 872). Προς τον αυτόν Κάστορα περί των οκτώ της κακίας λογισμών. (επιστολή β΄). (σελ. 872 – 905).

Εἰς τὸ γενέθλιον τοῦ Προδρόμου, καὶ εἰς τὴν Ἐλισάβετ, καὶ εἰς τὴν Θεοτόκον. (σελ. 905 – 913).

Κηρυκτικὸν εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου. (σελ. 917 – 940).

Εις απογραφήν της Αγίας Μαρίας, και εις τον Ιωσήφ, λόγος. (σελ. 944 – 957).

Εις την Γέννησιν του Χριστού. (σελ. 960 – 972).

Λόγος εις την Υπαπαντήν του Κυρίου, και Θεού, και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. (σελ. 973 – 1.000).

Ομιλία εις τον εκ γενετής τυφλόν. (σελ. 1.001 – 1.024).

Εκ του κατά Ματθαίον ευαγγελίου εις το »Πορεύεσθε εις την κατέναντι κώμην, και ευρήσετε όνον δεδεμένη, και πώλον μετ’ αυτής. Λύσαντες αγάγετέ μοι». (σελ. 1.024 – 1033).

Εἰς τό· »Πορευομένου δὲ αὐτοῦ ὑπεστρώννυον τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ· ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔχαιρε χαρὰν μεγάλην καὶ ἔκραζεν· ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις».  σελ. 1.033 – 1.048).

Εις την αγίαν Πέμπτην και εις την προδοσίαν του Ιούδα λόγος. (σελ. 1.048 – 1.053).

Λόγος εις το Πάθος του Κυρίου τη αγία Παρασκευή. (σελ. 1.053 – 1.061).

Εἰς τοὺς ἁγίους Πατέρας καὶ προφήτας, καὶ εἰς τὴν πάνσεπτον Ἐκκλησίαν, καὶ εἰς τὸν λδʹ ψαλμὸν ὁμιλία. (σελ. 1.061 – 1.073).

Λόγος εις το Άγιον Πάσχα. (σελ. 1.073 – 1.081).

Εις το Άγιον Πάσχα και εις τους νεοφωτίστους τω Σαββάτω της απολυσίμου, λόγος. (σελ. 1.081 – 1.092).

Λόγος εις την Ανάληψιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. (σελ. 1.092 – 1.100).

Εγκώμιον εις τον Άγιον Ανδρέαν τον Απόστολον. (σελ. 1.101 – 1.108).

Λόγος (προτρεπτικός). (σελ. 1.108 – 1.113).

Διάλογος περί της Τριάδος, εν ω διαλέγονται Ορθόδοξος και ανόμοιος αρειανιστής. (σελ. 1.116 – 1.157). Διάλογος Β’ περί Αγίας Τριάδος, εν ω διαλέγονται ομοίως Ορθόδοξος και ανόμοιος αρειανιστής. (σελ. 1.157 – 1.201). Εκ της επιστολής Αετίου, διδασκάλου του Ευνομίου. (σελ. 1.173). Διάλογος Γ’ περί της Αγίας Τριάδος, εν ω αιρετικού φρονούντος τα του πνευματομάχου Μακεδονίου αντίθεσις προς Ορθόδοξον. (σελ. 1.201 – 1.249). Περί της Αγίας Τριάδος Διάλογος Δ’ , εν ω Ορθοδόξου προς Απολλιναριαστήν. (σελ. 1.249 – 1.263). Διάλεξις εʹ, ἐν ᾖ τοῦ αὐτοῦ Ἀπολλιναριαστοῦ κεφαλαίωσις καὶ Γρηγορίου ἐπισκόπου. (σελ. 1.263 – 1.285).

Κατά αιρέσων διαφόρων λόγοι (κ’).

  • Πίναξ. (σελ. 1.289).
  • α’. Λόγος ἐν εἴδει διαλέξεως μετὰ Μακεδονιανοῦ Πνευματομάχου. (σελ. 1.292 – 1.329).
  • β’. Ἑτέρα διάλεξις πρὸς Μακεδονιανὸν, περὶ τοῦ, εἰ ἐφόρεσε σῶμα ἔμψυχον ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος. (σελ. 1.329 – 1.337).
  • γ’. Του αυτού επιστολή, προοιμίου δύναμιν έχουσα, και τραγωδίαν της των Εκκλησιών ταραχής. (σελ. 1.337 – 1.340).
  • δ’. Προς τους πλήθει μόνον κρίνοντας την αλήθειαν. (σελ. 1.340 – 1.341).
  • ε’. Προς τους κελεύοντας μη δειν από Γραφών ζητείν ή λαλείν, αρουμένους τη παρ’ αυτοίς πίστει. (σελ. 1.341 – 1.345).
  • ς’. Προς τους προβαλλομένους κακοήθως το, Ο Λόγος σαρξ εγένετο. (σελ. 1.345 – 1.349).
  • ζ’. Προς τους λέγοντας μίαν φύσιν επί Χριστού. (σελ. 1349).
  • η’. Προς τους λέγοντας, ότι το ομολογείν φύσιν την σάρκα, τετράδα εστίν αντί Τριάδος κηρύττειν. (σελ. 1.349 -1.353).
  • θ’. Προς τους λέγοντας, ότι το κατά άνθρωπον γινώσκειν τον Δεσπότην Χριστόν, εις άνθρωπον εστι τας ελπίδας έχειν. (σελ. 1.353 – 1.357).
  • ι’. Προς τους λέγοντας. Έπαθεν απαθώς ο Θεός Λόγος. (σελ. 1.357 – 1.360).
  • ια’. Προς τους λέγοντας. Έπαθεν ο Θεός ως ηθέλησεν. (σελ. 1.360 – 1.364).
  • ιβ’. Προς τους λέγοντας, ότι χρή δέχεσθαι τας φωνάς, και μη σκοπείν τα δι’ αυτών σημαινόμενα, ως άπαντας υπερβαίνοντα. (σελ. 1.364 – 1.365)
  • ιγ’. Προς τους λέγοντας. Έπαθεν ο Θεός Λόγος σαρκί. (1.365 – 1.369).
  • ιδ’. Προς τους λέγοντας. Ποίαν δώσουσιν Ιουδαίοι δίκην, ει μη Θεόν απέκτειναν. (σελ. 1369 – 1.373).
  • ιε’. Προς τους λέγοντας. Ιουδαίος εστιν ο μη ομολογών Θέόν εσταυρώσθαι. (σελ. 1.373 – 1.377).
  • ις’. Προς τους λέγοντας, ότι και άγγελοι επί τον Αβραάμ εσθίοντες, ου πάντως σαρκός επέφερον φύσιν. (σελ. 1.377 – 1.380).
  • ιζ’. Προς τους σμικρύνοντας έκαστον θαύμα τω αρνείσθαι την σάρκα. (σελ. 1.380 – 1.384).
  • ιη’. Προς τους ζημιούντας ημών το γένος, τω μη λέγειν εκ της φύσεως ημών ειληφέναι την απαρχήν τον Σωτήρα. (σελ. 1.384 – 1.385).
  • ιθ’. Προς τους λέγοντας, ή κελεύοντας απλώς πιστεύειν, οις λέγουσι, και μη κατανοείν τι πρέπον ή απρεπές. (σελ. 1.386 – 1.392).
  • κ’. Προς τους αναιρούντας την των φύσεων διαφοράν μετά το Πάθος και την Ανάληψιν. (1.392 – 1.393).

Προς τινα πολιτικὸν, σύνταγμα πάνυ ὠφελιμώτατον, καὶ πολὺ ὠφελέστατον. (σελ. 1.396 – 1.408).

Λόγος διακριτικὸς, καὶ εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ τοῖς ἀποταξαμένοις καὶ σωθῆναι θελουμένοις. (σελ. 1.409 – 1.420).

Διδασκαλία πρὸς μοναχούς πραοτέρα, πνευματική. (σελ. 1.421 – 1.425).

Εξηγητικὸν περὶ τοῦ ἐν ̓Αθήναις ναοῦ. Περὶ τοῦ ναοῦ καὶ περὶ τῶν διδασκαλείων καὶ τῶν θεάτρων ἐν ̓Αθήναις.  (σελ. 1.428 – 1.432).

Περί σώματος και ψυχής. (σελ. 1.432 – 1.433).

Περί αγίας Τριάδος βιβλία ια΄ (λατινιστί). (Βλέπε : Λατινική Πατρολογία (PL), Τόμος 62, 237 – 307). (σελ. 1.439).

Διάλεξις Αθανασίου προς Άρειον ενώπιον του δικαίου κριτού (λατινιστί). (Βλέπε : Λατινική Πατρολογία (PL), Τόμος 62, 155). (σελ. 1.439).

Κατά Αρείου, Σαβελλίου ή Φωτεινού αιρετικών (λατινιστί). (Βλέπε : Λατινική Πατρολογία (PL), Τόμος 62, 179). (σελ. 1.439).

Διβερίου, επισκόπου Ρώμης, επιστολή προς τον αυτόν Αθανάσιον, ότι τέλειον άνθρωπον έλαβεν ο Θεός Λόγος. (σελ. 1.441 – 1.444).

Αντίγραμμα προς Λιβέριον, επίσκοπον Ρώμης, ότι τέλειον άνθρωπον ανέλαβεν ο Θεός Λόγος υπέρ της ημετέρας σωτηρίας. (σελ. 1.444 – 1.445).

(Επιστολαί λατινιστί). (σελ. 1.445 – 1.486).

Βίος και πολιτεία της Αγίας και μακαρίας και διδασκάλου Συγκλητικής. (σελ. 1.488 – 1.557).

Παραίνεσις προς μοναχούς (λατινιστί). (Βλέπε : Λατινική Πατρολογία (PL), Τόμος 103, 665). (σελ. 1.557 – 1.558).

Παραίνεσις προς νύμφην Χριστού (λατινιστί).  (Βλέπε : Λατινική Πατρολογία (PL), Τόμος 103, 671). (σελ. 1.557 – 1.558).

Ἀγαπητῷ πάπᾳ, καὶ τῷ ὑπ’ αὐτὸν κλήρῳ τοῖς τὴν Περσῶν οἰκοῦσι χώραν, Ἀθανάσιος ἐν Κυρίῳ χαίρειν. (σελ. 1.565 – 1.568).

Διατριβή εις το Σύμβολον (λατινιστί). (σελ. 1.567 – 1.580).

Σύμβολον. (σελ. 1.581 – 1.592).

(Τεμάχιον εκ του λόγου) Περί Τριάδος. (σελ. 1.604 – 1.605).

Ερμηνεία του περί του Πάσχα λόγου Αθανασίου (λατινιστί). (σελ. 1.605 – 1.610).

Λεξικό εις Άγιον Αθανάσιον (λατινιστί). (σελ. 1.609 – 1.616).

Ονομαστικόν λεξικόν (ελληνολατινιστί). (σελ. 1.617 – 1.622).

Πίναξ αναλυτικός (λατινιστί). (σελ. 1.623 – 1.632).

Πίναξ των περιεχομένων εν το εικοστώ ογδόω τόμω. (λατινιστί). (σελ. 1.633 – 1.636).

Πίστις τῶν ἁγίων τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ ἁγίων θεοφόρων Πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ· καὶ διδασκαλία πάνυ θαυμαστὴ καὶ σωτήριος περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος. –Εὐλόγησον. (σελ. 1.637 – 1.644).

Τάξις των συγγραμάτων Αθανασίου εν ταις προγενεστέραις εκδόσεσι μετά παραβολής προς την παρούσαν. (λατινιστί). (σελ. 1.645 – 1.656).

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: